Turnuvanın özünü inkar ederek, ardarda gelen kolay maçları ölçü aldık ve 3 zor maçın ilkinde yenildik. Galibiyetlerimizdeki düşük kaliteyi göremedik ve 2 mağlubiyete doğru gidiyoruz. Bugüne dek oyuncuları değil sistemi eleştirdik. Yine sistem üzerine oynuyoruz. Bu oyuncuları bu sisteme uydurmak mı yoksa sisteme uygun oyuncu seçmek mi ? Bu soruyu sormak için çok geç oldu. Bozulan dengeleri düzeltmenin zamanı değildir.
Tabelacıları hatalardan ders almadığını biliriz. Biliriz de mağlubiyetleri açıklamakta zorlanacaklarını da kendileri bilmeli biraz.
Türkiye – Litvanya: 68 -75 (17-19/18-13/14-19/19-24)
Takımın ismi veya oyuncuların popülerliği önemli değildir. Sahada uyguladığınız planın kalitesi önemlidir. Galibiyete götürmese bile gelecek için ümit verici işaretler taşır. Tersi olarak da hava güneşliyken gözünüzü boyayabilir. Polonya mağlubiyetlerle başlamıştır ama yükseliş döngüsündedir artık ve ne tesadüftürki rakibimiz olacaktır (!). Yoksa zor maçların ardarda gelmesi komplo mu ?
Son yazıyı saçma bulanlara başka açıdan ifade edelim. Gerçek tektir ve onu farklı yönlerden ifade etseniz de aynı sonuca varırsınız. İlk 2 maçta zayıf rakibe rağmen istikrarsızlığımız vardı: ya sayı üretemiyorduk, ya da dakikalarca savunma performansı düşüyordu. Litvanya karşısında yaklaşık her 5 dakikalık dilimde sayı üretemediğimiz 2-3 dakika oldu. Hücum performansının düşmesine sebep olan önemli faktördü. Bunun detayına inersek yanlış oyuncuları hücumda tuttuğumuzu belirtebiliriz. Yine şahsi değerlendirmeye girmiyoruz.
Savunmada ise 2. periyodda bir başarı elde ettik ama 5 dakikalık dilimlere yayamadık. Son 5 dakikada ise iyice düşen savunmanın bundan sonraki maçlar için kötü sinyal verdiğini düşünmeliyiz. Kalan maçlarda “geri dönüş analizi” yapmamız gerekir. Rakipler bunu başarabilecek durumdadır (ilk maç).
Portekiz maçında çok kötü son periyod oynamıştık (geçmişten gelen kalitemize göre çok kötü). Önemsemedik, Britanya maçı hataları sakladı. Artık doğruları ortaya dökmek gerekiyor. İkinci mağlubiyetten kaçmanın tedbirini halen göremiyoruz.
Tabelacıları hatalardan ders almadığını biliriz. Biliriz de mağlubiyetleri açıklamakta zorlanacaklarını da kendileri bilmeli biraz.
Türkiye – Litvanya: 68 -75 (17-19/18-13/14-19/19-24)
Takımın ismi veya oyuncuların popülerliği önemli değildir. Sahada uyguladığınız planın kalitesi önemlidir. Galibiyete götürmese bile gelecek için ümit verici işaretler taşır. Tersi olarak da hava güneşliyken gözünüzü boyayabilir. Polonya mağlubiyetlerle başlamıştır ama yükseliş döngüsündedir artık ve ne tesadüftürki rakibimiz olacaktır (!). Yoksa zor maçların ardarda gelmesi komplo mu ?
Son yazıyı saçma bulanlara başka açıdan ifade edelim. Gerçek tektir ve onu farklı yönlerden ifade etseniz de aynı sonuca varırsınız. İlk 2 maçta zayıf rakibe rağmen istikrarsızlığımız vardı: ya sayı üretemiyorduk, ya da dakikalarca savunma performansı düşüyordu. Litvanya karşısında yaklaşık her 5 dakikalık dilimde sayı üretemediğimiz 2-3 dakika oldu. Hücum performansının düşmesine sebep olan önemli faktördü. Bunun detayına inersek yanlış oyuncuları hücumda tuttuğumuzu belirtebiliriz. Yine şahsi değerlendirmeye girmiyoruz.
Savunmada ise 2. periyodda bir başarı elde ettik ama 5 dakikalık dilimlere yayamadık. Son 5 dakikada ise iyice düşen savunmanın bundan sonraki maçlar için kötü sinyal verdiğini düşünmeliyiz. Kalan maçlarda “geri dönüş analizi” yapmamız gerekir. Rakipler bunu başarabilecek durumdadır (ilk maç).
Portekiz maçında çok kötü son periyod oynamıştık (geçmişten gelen kalitemize göre çok kötü). Önemsemedik, Britanya maçı hataları sakladı. Artık doğruları ortaya dökmek gerekiyor. İkinci mağlubiyetten kaçmanın tedbirini halen göremiyoruz.
