Her sezon olduğu gibi bu sezon da NBA’de birçok oyuncu beklentilerin üzerine çıkarak herkesi şaşırttı. Sezonun geride kalan kısmında bu isimlerden bazılarının performansına
yakından bakmakta fayda var.
Ryan Anderson (Orlando Magic-16 s, 7.2 r, %42 üç sayı yüzdesi)
Geçtiğimiz sezon iyi bir bench oyuncusuydu, bu sene sınıf atladı ve etkili bir şutör uzun oldu. Dwight Howard gibi bir boyalı alan canavarı için Anderson gibi dış atış tehdidi olan bir 4 numaradan daha iyi bir partner düşünülemez. Üstüne üstlük Anderson sadece yayın gerisinde çakılıp kalmıyor çok ta iyi bir ribauntçu (maç başına 3.3 hücum ribauntu) ve fiziğinden beklenmeyecek kadar sert bir oyun oynuyor. All-star’a ev sahipliği yapacak Orlando’da Howard’ın yanında ikinci bir oyuncu daha all-star seçilecekse bu Anderson olacaktır.
Ricky Rubio (Minnesota Timberwolves-11.4 s, 8.9 a, 4.4 r, 2.3 tç)
Birkaç sezon önce herkes Rubio’nun NBA’de gayet başarılı olacağını düşünüyordu. Fakat Barcelona’da geçirdiği son iki sezonda istikrarlı bir şekilde düşüş gösteren Rubio hakkında sezon başında herkesin şüpheleri vardı. Neyse ki Rubio özellikle ilk beşe yerleştikten sonra müthiş bir performans gösterdi ve Kevin Love’la beraber yıllardır ligin paspası olmuş Wolves takımının kaderini değiştirmeye başladı. Eğer şutunu geliştirebilirse önümüzdeki 10-12 yıl boyunca NBA’in en önemli 2-3 oyun kurucusundan biri olabilir zira top hakimiyeti, saha görüşü, pas yeteneği ve oyun zekası inanılmaz bir seviyede.
Nikola Pekovic (Minnesota Timberwolves-9.3 s, 5.2 r, %61 şut yüzdesi)
Aslında biz Pekovic’i Avrupa’dan çok iyi tanıyorduk. NBA’in onu tanıması bu sezona kısmetmiş. Geçen yılki kayıp sezondan sonra bu sezon Rubio’nun da etkisiyle olsa gerek müthiş bir başlangıç yapan Pekovic, NBA’de artık yavaş yavaş kaybolan pota altından skor üreten uzun kavramına güzel bir örnek oldu. Rakamlar sizi yanıltmasın zira son 2 haftadır sürekli çift haneli sayılar üreten Pekovic hem kendi kariyeri için sağlam performanslar sergiliyor hem de biz basketbol severlerin Darko Milicic’i daha az sahada görmesini sağlıyor. Daha ne olsun!
Norris Cole (Miami Heat-8.4 s, 2.5 a)
Geçen sezon Heat için en büyük iki sorun süper üçlünün haricinde istikrarlı bir şekilde skor üretebilen bir oyuncu ve istikrarsızlık kavramının vücuda gelmiş hali olan Mario Chalmers’ı yedekleyebilecek bir garddı. Şu ana kadar Cole bu iki soruna da ilaç gibi gelmiş durumda. Zaman zaman çaylaklığın verdiği heyecanla şut seçimlerinde sorun yaşa da yine de benchten gelip takıma verdiği enerji çok yararlı oluyor. Fiziğine de bakınca yeni bir Boby Jackson tadı almıyor değilim!
Marshon Brooks (New Jersey Nets-14.8 s, 4.4 a, 1.6 r)
Aslına bakılırsa New Jersey Nets o kadar kötü bir kadroya sahip ki herhangi bir oyuncu istikrarlı bir şekilde skor bulduğu takdirde çok rahat göz alıcı rakamlara ulaşabilir. Tüm bunlara rağmen Brooks’un 27. sıradan draft edildiğini, Deron Williams haricinde beraber oynadığı oyuncuların kapasitelerini ve aynı pozisyonda yer aldığı Morrow gibi kendini kanıtlamış bir oyuncunun varlığını düşünürsek ortalama 15 sayı sınırına dayanması gayet doyurucu bir istatistik. Yine de takımının içler acısı halini düşünürsek biraz daha beklemekte fayda olduğunu düşünüyorum.
Andrew Goudelock (Los Angeles Lakers-4.8 s, %41 üç sayı)
Sezon başında fazla şans bulamıyordu. Bununla beraber Fisher’ın yetersiz kalmasına Blake’in sakatlığı da eklenince elde ettiği şansları çok iyi kullandı. Özellikle son birkaç haftadır gayet iyi performans sergiliyor ve takımın en büyük sorunu gibi gözüken bench katkısı ve ekstra skor üreten oyuncu sıkıntısına sınırlı da olsa çözüm olmuş durumda.
Ian Mahinmi (Dallas Mavericks-7.5 s, 5.3 r)
Yıllardır beklenen oyununu bu sene sergilemeye başladı. Özellikle boyalı alanda çok dengeli ve iyi bir bitirici durumunda. Zaman ilerledikçe Haywood’un yerine ilk beş çıkması ve çift haneli istatistiklere çıkması çok muhtemel. Önümüzdeki sezonlarda NBA’de kabul edilen bir uzun olacaktır.
Chandler Parsons (Houston Rockets-6.8 s, 4.8 r, 1.6 a, 1.3 tç)
Houston Rockets’ın bir başka draft sürprizi diyebileceğimiz Parsons 38. sıradan draft edilen bir oyuncu olmasına rağmen kendisinden beklentileri fazlasıyla karşıladı. Her ne kadar şut yüzdesi düşük olsa da çok yönlü oyunu, ortalamanın üstünde savunması ile beraber şimdilik ilk beşe yerleşmiş durumda.
Marreese Speights (Memphis Grizzlies-6.8 s, 5.1 r)
Philadelphia ondan kurtulmak için neredeyse bedavaya Memphis’e yollamıştı. Memphis’te artık geleneksel hale gelen sakatlıların etkisiyle ( Randolph, Arthur, Haddadi) bolca şans buldu ve gayet kabul edilebilir rakamlar elde etti. Her şeye rağmen konu Speights olunca biraz daha beklemek gerektiğini düşünüyorum.
Ivan Johnson (Atlanta Hawks-6 s, 4 r)
Sezon başında fazla oynamayan Johnson farklı geride oldukları bir Miami maçında koçun arayışları sırasında ilk kez ciddi anlamda süre aldı ve gösterdiği performansla koçun gözüne girmeyi başardı. Yavaş olmasına rağmen çok güçlü ve inanılmaz sert bir oyuncu olan İvan Johnson’un en büyük dezavantajı pozisyonuna göre kısa kalması. Yine de oyuna getirdiği sertlik ve sürekli boyalı alanı zorlaması Atlanta için gayet istenen olgular.
Markieff Morris (Phoenix Suns-7.4 s, 5.1 r, 1.1 a)
Suns yıllardır oyun tarzlarının da etkisiyle sürekli sürpriz oyuncular çıkaran bir takım. Diaw, Gortat, Frye, Dudley’den sonra bu seneki namzet Morris gibi görünüyor. Bir çaylak için gayet iyi rakamlara sahip olan Morris’in bu yükselişinde aynı pozisyonda yer alan Chaning Frye’ın kabus gibi bir sezon gerçimesinin de etkisi var. Bu performansını Nash’in olmadığı bir takımda da görürsek o zaman NBA’de kalıcı bir oyuncu olabilir.
Gerald Henderson (Charlotte Bobcats-15 s, 4.4 r, 1.8 a)
Charlotte o kadar sınırlı bir kadroya sahip ki biraz konsantre olabilen her oyuncu bu takımda rahatlıkla yer bulabilir. Bu nedenle Henderson’u bu listeye alıp almamakta tereddüt ettim. Yine de elde ettiği rakamları geçtiğimiz senelerle karşılaştırdığımızda bu sezon çıkış yaptığını söyleyebiliriz. Rakamlar güzel olsa da Bobcats’ın durumu göz önüne alınırsa fazla ses getirmeyeceği kesin!
yakından bakmakta fayda var.
Ryan Anderson (Orlando Magic-16 s, 7.2 r, %42 üç sayı yüzdesi)
Geçtiğimiz sezon iyi bir bench oyuncusuydu, bu sene sınıf atladı ve etkili bir şutör uzun oldu. Dwight Howard gibi bir boyalı alan canavarı için Anderson gibi dış atış tehdidi olan bir 4 numaradan daha iyi bir partner düşünülemez. Üstüne üstlük Anderson sadece yayın gerisinde çakılıp kalmıyor çok ta iyi bir ribauntçu (maç başına 3.3 hücum ribauntu) ve fiziğinden beklenmeyecek kadar sert bir oyun oynuyor. All-star’a ev sahipliği yapacak Orlando’da Howard’ın yanında ikinci bir oyuncu daha all-star seçilecekse bu Anderson olacaktır.
Ricky Rubio (Minnesota Timberwolves-11.4 s, 8.9 a, 4.4 r, 2.3 tç)
Birkaç sezon önce herkes Rubio’nun NBA’de gayet başarılı olacağını düşünüyordu. Fakat Barcelona’da geçirdiği son iki sezonda istikrarlı bir şekilde düşüş gösteren Rubio hakkında sezon başında herkesin şüpheleri vardı. Neyse ki Rubio özellikle ilk beşe yerleştikten sonra müthiş bir performans gösterdi ve Kevin Love’la beraber yıllardır ligin paspası olmuş Wolves takımının kaderini değiştirmeye başladı. Eğer şutunu geliştirebilirse önümüzdeki 10-12 yıl boyunca NBA’in en önemli 2-3 oyun kurucusundan biri olabilir zira top hakimiyeti, saha görüşü, pas yeteneği ve oyun zekası inanılmaz bir seviyede.
Nikola Pekovic (Minnesota Timberwolves-9.3 s, 5.2 r, %61 şut yüzdesi)
Aslında biz Pekovic’i Avrupa’dan çok iyi tanıyorduk. NBA’in onu tanıması bu sezona kısmetmiş. Geçen yılki kayıp sezondan sonra bu sezon Rubio’nun da etkisiyle olsa gerek müthiş bir başlangıç yapan Pekovic, NBA’de artık yavaş yavaş kaybolan pota altından skor üreten uzun kavramına güzel bir örnek oldu. Rakamlar sizi yanıltmasın zira son 2 haftadır sürekli çift haneli sayılar üreten Pekovic hem kendi kariyeri için sağlam performanslar sergiliyor hem de biz basketbol severlerin Darko Milicic’i daha az sahada görmesini sağlıyor. Daha ne olsun!
Norris Cole (Miami Heat-8.4 s, 2.5 a)
Geçen sezon Heat için en büyük iki sorun süper üçlünün haricinde istikrarlı bir şekilde skor üretebilen bir oyuncu ve istikrarsızlık kavramının vücuda gelmiş hali olan Mario Chalmers’ı yedekleyebilecek bir garddı. Şu ana kadar Cole bu iki soruna da ilaç gibi gelmiş durumda. Zaman zaman çaylaklığın verdiği heyecanla şut seçimlerinde sorun yaşa da yine de benchten gelip takıma verdiği enerji çok yararlı oluyor. Fiziğine de bakınca yeni bir Boby Jackson tadı almıyor değilim!
Marshon Brooks (New Jersey Nets-14.8 s, 4.4 a, 1.6 r)
Aslına bakılırsa New Jersey Nets o kadar kötü bir kadroya sahip ki herhangi bir oyuncu istikrarlı bir şekilde skor bulduğu takdirde çok rahat göz alıcı rakamlara ulaşabilir. Tüm bunlara rağmen Brooks’un 27. sıradan draft edildiğini, Deron Williams haricinde beraber oynadığı oyuncuların kapasitelerini ve aynı pozisyonda yer aldığı Morrow gibi kendini kanıtlamış bir oyuncunun varlığını düşünürsek ortalama 15 sayı sınırına dayanması gayet doyurucu bir istatistik. Yine de takımının içler acısı halini düşünürsek biraz daha beklemekte fayda olduğunu düşünüyorum.
Andrew Goudelock (Los Angeles Lakers-4.8 s, %41 üç sayı)
Sezon başında fazla şans bulamıyordu. Bununla beraber Fisher’ın yetersiz kalmasına Blake’in sakatlığı da eklenince elde ettiği şansları çok iyi kullandı. Özellikle son birkaç haftadır gayet iyi performans sergiliyor ve takımın en büyük sorunu gibi gözüken bench katkısı ve ekstra skor üreten oyuncu sıkıntısına sınırlı da olsa çözüm olmuş durumda.
Ian Mahinmi (Dallas Mavericks-7.5 s, 5.3 r)
Yıllardır beklenen oyununu bu sene sergilemeye başladı. Özellikle boyalı alanda çok dengeli ve iyi bir bitirici durumunda. Zaman ilerledikçe Haywood’un yerine ilk beş çıkması ve çift haneli istatistiklere çıkması çok muhtemel. Önümüzdeki sezonlarda NBA’de kabul edilen bir uzun olacaktır.
Chandler Parsons (Houston Rockets-6.8 s, 4.8 r, 1.6 a, 1.3 tç)
Houston Rockets’ın bir başka draft sürprizi diyebileceğimiz Parsons 38. sıradan draft edilen bir oyuncu olmasına rağmen kendisinden beklentileri fazlasıyla karşıladı. Her ne kadar şut yüzdesi düşük olsa da çok yönlü oyunu, ortalamanın üstünde savunması ile beraber şimdilik ilk beşe yerleşmiş durumda.
Marreese Speights (Memphis Grizzlies-6.8 s, 5.1 r)
Philadelphia ondan kurtulmak için neredeyse bedavaya Memphis’e yollamıştı. Memphis’te artık geleneksel hale gelen sakatlıların etkisiyle ( Randolph, Arthur, Haddadi) bolca şans buldu ve gayet kabul edilebilir rakamlar elde etti. Her şeye rağmen konu Speights olunca biraz daha beklemek gerektiğini düşünüyorum.
Ivan Johnson (Atlanta Hawks-6 s, 4 r)
Sezon başında fazla oynamayan Johnson farklı geride oldukları bir Miami maçında koçun arayışları sırasında ilk kez ciddi anlamda süre aldı ve gösterdiği performansla koçun gözüne girmeyi başardı. Yavaş olmasına rağmen çok güçlü ve inanılmaz sert bir oyuncu olan İvan Johnson’un en büyük dezavantajı pozisyonuna göre kısa kalması. Yine de oyuna getirdiği sertlik ve sürekli boyalı alanı zorlaması Atlanta için gayet istenen olgular.
Markieff Morris (Phoenix Suns-7.4 s, 5.1 r, 1.1 a)
Suns yıllardır oyun tarzlarının da etkisiyle sürekli sürpriz oyuncular çıkaran bir takım. Diaw, Gortat, Frye, Dudley’den sonra bu seneki namzet Morris gibi görünüyor. Bir çaylak için gayet iyi rakamlara sahip olan Morris’in bu yükselişinde aynı pozisyonda yer alan Chaning Frye’ın kabus gibi bir sezon gerçimesinin de etkisi var. Bu performansını Nash’in olmadığı bir takımda da görürsek o zaman NBA’de kalıcı bir oyuncu olabilir.
Gerald Henderson (Charlotte Bobcats-15 s, 4.4 r, 1.8 a)
Charlotte o kadar sınırlı bir kadroya sahip ki biraz konsantre olabilen her oyuncu bu takımda rahatlıkla yer bulabilir. Bu nedenle Henderson’u bu listeye alıp almamakta tereddüt ettim. Yine de elde ettiği rakamları geçtiğimiz senelerle karşılaştırdığımızda bu sezon çıkış yaptığını söyleyebiliriz. Rakamlar güzel olsa da Bobcats’ın durumu göz önüne alınırsa fazla ses getirmeyeceği kesin!
