L.A. Clippers ekibi için, sezon öncesinde yazdığımız yazıda kendilerinin kağıt üzerinde hiçbir problemleri olmadığını, sadece sağlıklı kalamadıkları için bir yere gelemediklerini belirtmiştik.
Bunu bu sezonun ilk 11 maçında sadece 1 maç kaybederek (2 sayı farkla) biraz da olsun gösterdiler.
Geçtiğimiz sezonun Batı konferansı yarı finalinde Portland Trail Blazers'a karşı Chris Paul ve Blake Griffin'i sakatlıklar dolayısıyla kaybeden Clippers ekibi, normal sezonda ise Griffin'den aylarca yoksun oynamıştı. Yine de, rolü belli oyuncuların bir arada oluşu ve işlerini yapabilmesi dolayısıyla playoff yarı finaline kadar da gelebilmişlerdi.
Clippers tayfası, sezonun ilk 11 maçında 3 kere, maçları arka arkaya oynadı. Sezonda bazı bu tarz üst üste maçlar "Takvim yenilgileri" olarak da anılır. Fakat Clippers böyle bir şeyi bu sefer dinlemiş gibi gözükmüyor. Bu maçlardan sadece Oklahoma City Thunder'a 85-83 kaybettiler.
Takımın 3 ana direği Chris Paul, Blake Griffin ve DeAndre Jordan, oldukça akıcı bir şekilde beraber oynuyorlar. Paul, takımının durumu ve bulunduğu yer sayesinde MVP adayları listesinde bile yer alıyor. Hatta bu listeye aynı takımdan Blake Griffin de dahil. 2 MVP adayı ile aynı takımın hangisi olduğu sorulsa, çoğunluk önce Golden State Warriors cevabını verirdi. Fakat, bu sezon, en azından şimdilik bu övgü Clippers'a ait.
YOLLARI ZOR DEĞİLDİ, AMA KOLAY HİÇ DEĞİLDİ
Peki yazı başlığındaki gibi bu durumları takvimin kolaylığı mı, yoksa gerçek başarı mı?
Önceden de yazıldığı gibi, L.A. ekibi 11 maçta 3 kere üst üste günlerde maç oynadı. Takvimin kolaylığı başlığında bu kısmı elemiş olabiliriz. Peki karşılaştığı rakipleri kimlerdi? 2 sefer eski yarı final rakipleri Portland, 2 sefer Oklahoma City, Utah, Phoenix, Memphis, Detroit, Minnesota ve Brooklyn.
Karma varsa, kendini OKC ile karşılaştıkları 2. maçta gösterdi ve L.A. bu sefer 2 farkla o maçı kazandı.
"Kolay rakip" diyebileceğimiz takımlar, Phoenix (3-8) ve Minnesota (3-6) henüz toplamda 6 galibiyet alabildi. Utah, Memphis ve Detroit ise .500 civarlarında dolaşan takımlar. O yüzden şimdiye geldikleri bu yolu kolay olarak nitelendirmemiz için, .500 altında 5'ten fazla takımla karşılaşmış olmalarını kıstas alabiliriz.
O yüzden Clippers'ın bu başarısını gerçek bir başarı olarak değerlendirebiliriz.
İSTATİSTİK KAĞIDINA BAKACAK OLURSAK...
3 ana ve 2 yan parçasını sırayla istatistikler üzerinden değerlendirirsek de, bu rakamlar birbiriyle örtüşen etkili rakamlar:
Chris Paul: 19.2 sayı, 8.5 asist, 5.5 ribaund, 2.9 top çalma
Blake Griffin: 20.2 sayı, 9.5 ribaund, 1.3 top çalma
DeAndre Jordan: 10.5 sayı, 12.4 ribaund, 1.8 blok
J.J. Redick: 13.3 sayı
Jamal Crawford: 11.2 sayı
Sahada ortalama maç başına 108.8 sayı bulan Clippers, evinde rakiplerine 16.6 sayı, deplasmanda da 15.9 sayı fark atıyor. Maç başına 22.0 asist yapan takımın toplu şut yüzdesi ise %51.7. Kesinlikle kötü bir yüzde değil. Boyalı alanda da neredeyse sayılarının 3'te 1'ini bulan ekip, 41.8 sayıyı boyalı alandan buluyor.
Clippers, sağlıklı kaldığı ve MVP adayı listesindeki iki oyuncusunu orada tutmak için gerekli motivasyonu sağlayıp verimli oynadığı sürece, bu başarısının sürmemesi için bir sebep yok. Geçen sene hedeflediklerini başarıyorlardı, fakat sakatlıklar onları hedeflerinden alıkoydu. Bu yüzden de, kimse kendilerini çok fazla eleştirmedi...
YAZI: DOĞUŞ ÇİFTÇİ
Bunu bu sezonun ilk 11 maçında sadece 1 maç kaybederek (2 sayı farkla) biraz da olsun gösterdiler.
Geçtiğimiz sezonun Batı konferansı yarı finalinde Portland Trail Blazers'a karşı Chris Paul ve Blake Griffin'i sakatlıklar dolayısıyla kaybeden Clippers ekibi, normal sezonda ise Griffin'den aylarca yoksun oynamıştı. Yine de, rolü belli oyuncuların bir arada oluşu ve işlerini yapabilmesi dolayısıyla playoff yarı finaline kadar da gelebilmişlerdi.
Clippers tayfası, sezonun ilk 11 maçında 3 kere, maçları arka arkaya oynadı. Sezonda bazı bu tarz üst üste maçlar "Takvim yenilgileri" olarak da anılır. Fakat Clippers böyle bir şeyi bu sefer dinlemiş gibi gözükmüyor. Bu maçlardan sadece Oklahoma City Thunder'a 85-83 kaybettiler.
Takımın 3 ana direği Chris Paul, Blake Griffin ve DeAndre Jordan, oldukça akıcı bir şekilde beraber oynuyorlar. Paul, takımının durumu ve bulunduğu yer sayesinde MVP adayları listesinde bile yer alıyor. Hatta bu listeye aynı takımdan Blake Griffin de dahil. 2 MVP adayı ile aynı takımın hangisi olduğu sorulsa, çoğunluk önce Golden State Warriors cevabını verirdi. Fakat, bu sezon, en azından şimdilik bu övgü Clippers'a ait.
YOLLARI ZOR DEĞİLDİ, AMA KOLAY HİÇ DEĞİLDİ
Peki yazı başlığındaki gibi bu durumları takvimin kolaylığı mı, yoksa gerçek başarı mı?
Önceden de yazıldığı gibi, L.A. ekibi 11 maçta 3 kere üst üste günlerde maç oynadı. Takvimin kolaylığı başlığında bu kısmı elemiş olabiliriz. Peki karşılaştığı rakipleri kimlerdi? 2 sefer eski yarı final rakipleri Portland, 2 sefer Oklahoma City, Utah, Phoenix, Memphis, Detroit, Minnesota ve Brooklyn.
Karma varsa, kendini OKC ile karşılaştıkları 2. maçta gösterdi ve L.A. bu sefer 2 farkla o maçı kazandı.
"Kolay rakip" diyebileceğimiz takımlar, Phoenix (3-8) ve Minnesota (3-6) henüz toplamda 6 galibiyet alabildi. Utah, Memphis ve Detroit ise .500 civarlarında dolaşan takımlar. O yüzden şimdiye geldikleri bu yolu kolay olarak nitelendirmemiz için, .500 altında 5'ten fazla takımla karşılaşmış olmalarını kıstas alabiliriz.
O yüzden Clippers'ın bu başarısını gerçek bir başarı olarak değerlendirebiliriz.
İSTATİSTİK KAĞIDINA BAKACAK OLURSAK...
3 ana ve 2 yan parçasını sırayla istatistikler üzerinden değerlendirirsek de, bu rakamlar birbiriyle örtüşen etkili rakamlar:
Chris Paul: 19.2 sayı, 8.5 asist, 5.5 ribaund, 2.9 top çalma
Blake Griffin: 20.2 sayı, 9.5 ribaund, 1.3 top çalma
DeAndre Jordan: 10.5 sayı, 12.4 ribaund, 1.8 blok
J.J. Redick: 13.3 sayı
Jamal Crawford: 11.2 sayı
Sahada ortalama maç başına 108.8 sayı bulan Clippers, evinde rakiplerine 16.6 sayı, deplasmanda da 15.9 sayı fark atıyor. Maç başına 22.0 asist yapan takımın toplu şut yüzdesi ise %51.7. Kesinlikle kötü bir yüzde değil. Boyalı alanda da neredeyse sayılarının 3'te 1'ini bulan ekip, 41.8 sayıyı boyalı alandan buluyor.
Clippers, sağlıklı kaldığı ve MVP adayı listesindeki iki oyuncusunu orada tutmak için gerekli motivasyonu sağlayıp verimli oynadığı sürece, bu başarısının sürmemesi için bir sebep yok. Geçen sene hedeflediklerini başarıyorlardı, fakat sakatlıklar onları hedeflerinden alıkoydu. Bu yüzden de, kimse kendilerini çok fazla eleştirmedi...
YAZI: DOĞUŞ ÇİFTÇİ
