Euroleague'de sezonun şu ana kadar ki bölümünde başarısıyla öne çıkan, hayal kırıklığı yaşatan takımları sizin için değerlendirmeye çalışacağım. Belirtmek isterim değerlendirmelerimde temsilcilerimize yer vermedim. Takımlarımıza ayrı bir yazıda değineceğim.
Önce iyiler
CSKA Moskova (6–0)
Aslında sezon başında yapılan süper transferlerle beraber bu sonuç tahmin ediliyordu. Asıl tahmin edilemeyen oluşturulan kadronun bu kadar uyumlu ve akıcı basketbol oynayacağıydı. Kirilenko, Teodosic, Krstic üçlüsü Euroleague seviyesi için biraz fazla geldi! İnanılmaz baskılı bir savunma yapan CSKA'nın ayrıca Euroleague'de asistlerde birinci, skorda ikinci takım olduğunu söylersem ne kadar güçlü olduklarını daha iyi anlayabilirsiniz. Tek eksikleri dış şutlarda zaman zaman zorlanmaları. Şu anda şampiyonluğun mutlak favorisi konumundalar.
Regal Barcelona (6–0)
CSKA ile beraber en büyük favori durumundaydılar ve beklentileri karşıladıklarını söyleyebiliriz. Grupta 6 da 6 yapan Barca, Galatasaray Medical Park maçı haricinde hiçbir maçında zorlanmadı. Her ne kadar Euroleague'in en skorer 3. takımı olsalar da onların asıl gücü baskılı ve bol sıkıştırmalı savunmaları. Navarrro her ne kadar geçtiğimiz sezonlara oranla daha düşük ortalamalar yakalasa da onun için asıl sezon ilerleyen turlarda başlayacaktır!
Maccabi Electra (5–1)
Yıllardır süregelen “tempolu basketbol” düsturundan bu sezon da taviz vermeyen Maccabi direksiyonun başına Jordan Farmar'ı oturttu ve sonuç gayet olumlu diyebiliriz. Euroleague'in en zor grubunda 6 maçta 5 galibiyet aldılar. Farmar'ın yanında Schortsanitis de çok etkili oynuyor. Yıllardır aradığı ortamı Maccabi'de buldu, maç başına sadece 17 dakika süre almasına rağmen 12,5 sayı ortalaması ile etkili oluyor.
Unics Kazan (4–2)
Ellerindeki kadroyla 4 galibiyet almaları, üstüne deplasmanda Siena'yı yenmeleri başlı başına bir olay. Sahalarında oynadıkları Regal Barcelona maçı hariç hiçbir maçta rakiplerini rahat bırakmadılar. Her maç inanılmaz bir direnç gösteriyorlar. Hücumda maç başına sadece 72 sayı atarak bu konuda 21. sırada yer alıyorlar! Bu noktada eski dost Henry Domercant'a bir selam göndermek gerekir. Böylesine hücum yönünden kısıtlı bir takımda tek başına takımı sürüklüyor. Belirttiğim gibi inanılmaz inatçı bir oyun zihniyetine sahipler ve savunmayı da bu zihniyet üzerine oturttular. Sonuç mu? Harika!
Real Madrid (4–2)
Maçları çok yüksek tempoda oynuyorlar. Maç başına 90 sayı atarak bu konuda şimdilik çok başarılı olduklarını söyleyebiliriz. Rudy Fernandez, Jaycee Carrol, Sergio Llull şu ana kadar etkililer. İbaka da yavaş yavaş takıma alışmaya başlıyor ve oynadıkları oyun tam onun istediği ve etkili olabileceği nitelikte. Real Madrid'in en büyük sorunu savunma. Savunma namına hiçbir şey yapmıyorlar ve buna oynadıkları yüksek tempoyu da eklersek çok büyük farklarla önde oldukları maçları bile birkaç dakika içinde rakibe hediye edebiliyorlar. Bu yüzden hala şampiyonluğun birincil favorisi değiller.
Bennet Cantu (3–3)
Kişisel düşüncem Cantu, Prokom ve Spirou ile beraber bu ligin en kötü kadrosuna sahip. Buna rağmen oynadıkları maçların yarısını kazandılar. Deplasmanda Fenerbahçe Ülker'e uzatmalarda, Nancy'e ise son topta kaybettiler. Şu ana kadar beklentilerin üzerine çıktılarını söyleyebilirim.
Şimdi de kötüler
EA7 Emporio Armani (2–4)
Bana ve birçok kişiye en büyük hayal kırıklığını yaşatan takım oldular. Onca transfere rağmen oynadıkları basketbol tam bir facia! En anlaşılmaz olan ise kadrosunda Gallinari, Bourousis, Hairstone, Cook, Fotsis, Nicholas ve Mancinelli'yi bulunduran bir takımın maç başına %29,3 üçlük yüzdesi ile sadece 73 sayı atması. Benim aklım almıyor doğrusu!
Montepaschi Siena (4–2)
Aslında 6 maçta 4 galibiyet güzel gibi görünse de Siena için asıl sorun oynanan basketbol. Geçtiğimiz senelerde gördüğümüz pas kanallarına yapılan baskı temelli sert ve rakipleri yıldırıcı savunmadan, tamamen belli bir düzen içerisinde, herkesin rolünün keskin sınırlarla çizildiği hücumdan bu sene söz etmemiz zor. Barcelona karşısında daha ilk yarıda dağıldılar, Unics Kazan'a ise kendi sahalarında mağlup oldular. Bu iki maçta da açıkçası kazanabilecek görüntü vermediler. Geçtiğimiz sezonlardaki “yoğun” basketboldan bu sene eser yok!
Olympiakos (3–3)
Tamam Yunanistan'daki ekonomik kriz basketbolu da vurdu, bütçeler yarı yarıya hatta daha fazla düştü ama bu kadar da değil. Olympiakos'un böyle bir gruptan 6 maçta 3 galibiyet alabilmesinin açıklaması bu olamaz. Şu ana kadar oynadıkları basketbol şu şekilde; topu Spanoulis'e ver! Bu şekilde ilerleyen turlarda başarılı olamaları mümkün değil gibi görünüyor.
Asseco Prokom (0–6)
Galatasaray Medical Park maçı hariç hiçbir maçta rakibi tam anlamıyla zorlayamadılar. Her ne kadar kadroları sınırlı da olsa 6 maçın tamamının kaybedilmesinin her hangi bir özrü yok. Üstelik Prokom uzun senelerdir bu seviyelerde oynuyor. Bundan sonraki maçları gazozuna olacak!
Zalgiris Kaunas (1–5)
Marc Cuban'ın Avrupa şubesi olan Vladimir Romanov'un sahipliğini yaptığı Kaunas tam bir hayal kırıklığı! Ne savunmada ne hücumda ne yaptıkları belli değil. Teknik kadronun sürekli değişmesi, Romanov'un yaptığı dengesiz işler takımın sonunu hazırladı. Litvanya ekolünün en büyük temsilcisi Zalgiris için sezon şimdiden sona ermiş gibi gözüküyor.
Önce iyiler
CSKA Moskova (6–0)
Aslında sezon başında yapılan süper transferlerle beraber bu sonuç tahmin ediliyordu. Asıl tahmin edilemeyen oluşturulan kadronun bu kadar uyumlu ve akıcı basketbol oynayacağıydı. Kirilenko, Teodosic, Krstic üçlüsü Euroleague seviyesi için biraz fazla geldi! İnanılmaz baskılı bir savunma yapan CSKA'nın ayrıca Euroleague'de asistlerde birinci, skorda ikinci takım olduğunu söylersem ne kadar güçlü olduklarını daha iyi anlayabilirsiniz. Tek eksikleri dış şutlarda zaman zaman zorlanmaları. Şu anda şampiyonluğun mutlak favorisi konumundalar.
Regal Barcelona (6–0)
CSKA ile beraber en büyük favori durumundaydılar ve beklentileri karşıladıklarını söyleyebiliriz. Grupta 6 da 6 yapan Barca, Galatasaray Medical Park maçı haricinde hiçbir maçında zorlanmadı. Her ne kadar Euroleague'in en skorer 3. takımı olsalar da onların asıl gücü baskılı ve bol sıkıştırmalı savunmaları. Navarrro her ne kadar geçtiğimiz sezonlara oranla daha düşük ortalamalar yakalasa da onun için asıl sezon ilerleyen turlarda başlayacaktır!
Maccabi Electra (5–1)
Yıllardır süregelen “tempolu basketbol” düsturundan bu sezon da taviz vermeyen Maccabi direksiyonun başına Jordan Farmar'ı oturttu ve sonuç gayet olumlu diyebiliriz. Euroleague'in en zor grubunda 6 maçta 5 galibiyet aldılar. Farmar'ın yanında Schortsanitis de çok etkili oynuyor. Yıllardır aradığı ortamı Maccabi'de buldu, maç başına sadece 17 dakika süre almasına rağmen 12,5 sayı ortalaması ile etkili oluyor.
Unics Kazan (4–2)
Ellerindeki kadroyla 4 galibiyet almaları, üstüne deplasmanda Siena'yı yenmeleri başlı başına bir olay. Sahalarında oynadıkları Regal Barcelona maçı hariç hiçbir maçta rakiplerini rahat bırakmadılar. Her maç inanılmaz bir direnç gösteriyorlar. Hücumda maç başına sadece 72 sayı atarak bu konuda 21. sırada yer alıyorlar! Bu noktada eski dost Henry Domercant'a bir selam göndermek gerekir. Böylesine hücum yönünden kısıtlı bir takımda tek başına takımı sürüklüyor. Belirttiğim gibi inanılmaz inatçı bir oyun zihniyetine sahipler ve savunmayı da bu zihniyet üzerine oturttular. Sonuç mu? Harika!
Real Madrid (4–2)
Maçları çok yüksek tempoda oynuyorlar. Maç başına 90 sayı atarak bu konuda şimdilik çok başarılı olduklarını söyleyebiliriz. Rudy Fernandez, Jaycee Carrol, Sergio Llull şu ana kadar etkililer. İbaka da yavaş yavaş takıma alışmaya başlıyor ve oynadıkları oyun tam onun istediği ve etkili olabileceği nitelikte. Real Madrid'in en büyük sorunu savunma. Savunma namına hiçbir şey yapmıyorlar ve buna oynadıkları yüksek tempoyu da eklersek çok büyük farklarla önde oldukları maçları bile birkaç dakika içinde rakibe hediye edebiliyorlar. Bu yüzden hala şampiyonluğun birincil favorisi değiller.
Bennet Cantu (3–3)
Kişisel düşüncem Cantu, Prokom ve Spirou ile beraber bu ligin en kötü kadrosuna sahip. Buna rağmen oynadıkları maçların yarısını kazandılar. Deplasmanda Fenerbahçe Ülker'e uzatmalarda, Nancy'e ise son topta kaybettiler. Şu ana kadar beklentilerin üzerine çıktılarını söyleyebilirim.
Şimdi de kötüler
EA7 Emporio Armani (2–4)
Bana ve birçok kişiye en büyük hayal kırıklığını yaşatan takım oldular. Onca transfere rağmen oynadıkları basketbol tam bir facia! En anlaşılmaz olan ise kadrosunda Gallinari, Bourousis, Hairstone, Cook, Fotsis, Nicholas ve Mancinelli'yi bulunduran bir takımın maç başına %29,3 üçlük yüzdesi ile sadece 73 sayı atması. Benim aklım almıyor doğrusu!
Montepaschi Siena (4–2)
Aslında 6 maçta 4 galibiyet güzel gibi görünse de Siena için asıl sorun oynanan basketbol. Geçtiğimiz senelerde gördüğümüz pas kanallarına yapılan baskı temelli sert ve rakipleri yıldırıcı savunmadan, tamamen belli bir düzen içerisinde, herkesin rolünün keskin sınırlarla çizildiği hücumdan bu sene söz etmemiz zor. Barcelona karşısında daha ilk yarıda dağıldılar, Unics Kazan'a ise kendi sahalarında mağlup oldular. Bu iki maçta da açıkçası kazanabilecek görüntü vermediler. Geçtiğimiz sezonlardaki “yoğun” basketboldan bu sene eser yok!
Olympiakos (3–3)
Tamam Yunanistan'daki ekonomik kriz basketbolu da vurdu, bütçeler yarı yarıya hatta daha fazla düştü ama bu kadar da değil. Olympiakos'un böyle bir gruptan 6 maçta 3 galibiyet alabilmesinin açıklaması bu olamaz. Şu ana kadar oynadıkları basketbol şu şekilde; topu Spanoulis'e ver! Bu şekilde ilerleyen turlarda başarılı olamaları mümkün değil gibi görünüyor.
Asseco Prokom (0–6)
Galatasaray Medical Park maçı hariç hiçbir maçta rakibi tam anlamıyla zorlayamadılar. Her ne kadar kadroları sınırlı da olsa 6 maçın tamamının kaybedilmesinin her hangi bir özrü yok. Üstelik Prokom uzun senelerdir bu seviyelerde oynuyor. Bundan sonraki maçları gazozuna olacak!
Zalgiris Kaunas (1–5)
Marc Cuban'ın Avrupa şubesi olan Vladimir Romanov'un sahipliğini yaptığı Kaunas tam bir hayal kırıklığı! Ne savunmada ne hücumda ne yaptıkları belli değil. Teknik kadronun sürekli değişmesi, Romanov'un yaptığı dengesiz işler takımın sonunu hazırladı. Litvanya ekolünün en büyük temsilcisi Zalgiris için sezon şimdiden sona ermiş gibi gözüküyor.
