Yazarların Lazio-G.Saray görüşleri: "Kedi fare oyunu gibi"

Ve bunu da göstere göstere yaptılar. Lazio dün hiç sıkmadan, yüzde 60 oynayarak Galatasaray'ı eledi. Peki bu Galatasaray, elenecek kadroya mı sahip? Değil. Ama Mustafa Denizli durup durup "Benim kadrom bu. Ne yapayım?" diyor. Peki bu kadronun böyle olacağını bilmiyor muydun? Mukaveleni yapıp peşin paranı alırken bunların hesabını yapmadın mı?

Nasul üzülmem dünkü G.Saray’ı izlerken. Arsenal’e, Milan’a, Barcelona’ya, R.Madrid’e, Neuchatel’e ve sonrasında UEFA’ya bile diz çöktüren G.Saray geldi gözümün önüne. Bu saydığım takımlara karşı zaferler kazanmış ve ben de bu maçların tamamını tribünden, saha içinden izlemiş biri olarak dün geceki ortam beni bir hayli sarstı.

Aklıma Kopenhag’daki UEFA şampiyonluğu sonrası Atatürk Havalimanı’ndaki izdiham ve kutlamalar geldi. Bir de dün geceye bakın! Neden mi sarsıldım dünkü maçı izlerken? Kedi fare oyunu gibiydi. Kedi fareyi öldürmek istemiyor, onunla adeta dalga geçiyordu. Aynı Lazio gibi. Fare de canını kurtarma derdinde, sağa sola koşup duruyordu. Aynı dünkü G.Saray gibi.

Galatasaray bu ülkenin en önemli dünya markalarından biriydi. UEFA Kupası vardı. Süper Kupası vardı ama hayaller birer birer öldüler. Tıpkı Mustafa Kemal'in dediği gibi; dahili hainler Galatasaray'ı içten içten soyup ekmeğe muhtaç hale getirip ve son olarak da büyük bir ihtimalle UEFA'dan men edilmesine neden oldular. Dün geceki maç bahane...

Galatasaray devreye 1-0 önde girse sonuç değişir miydi bilemiyorum ama işin kötüsü devre arasına 1-0 önde girseler bile Galatasaray yine turu geçecek ışığı veremiyordu. Galatasaray'ın sezonunun özeti budur.

Hedefler bir bir eksiliyor ve her eksilme oyuncular ile hocanın üzerindeki baskı seviyesini arttırıyor. Ve daha uzun sayılacak bir süre, fazla sayıda maç var. Kaldı ki, bu maçların içinde çok farklı sonuçları olacak karşılaşmalar var. Mustafa Hoca için çanlar çalıyor. Taraftar ile yakınlaşmayı sağlayamayan, sonuçlar bir türlü istenilen şekle çekemeyen Hoca, kariyerinin en zor dönemini yaşıyor ve sıkıntı büyük.

İlk karşılaşma da gösterdi ki Lazio’nun en büyük defosu olan defans arası ve arkası koşuları, 2 kez deneyip ikincisinde golü buldu sarı kırmızılı takım. Halbuki Denizli’nin öğrencileri bunu maç boyunda daha fazla denemeliydi.

Lazio dün akşam ilk yarıda atak yapmak için çok coşkulu çok agresif değildi. Ama ikinci yarı Galatasaray gol için biraz erken hareketlenince oyun disiplininden uzaklaştı. Lazio, tecrübeli oyuncuları ile golleri bulmakta zorlanmadı. Fazlasını da atabilirlerdi. Sonuçta iş aslında ilk maçta bitmişti. Tur bir hayaldi , Galatasaray onu yapacak güçte değildi.

Eğer oturup doğru konuşalım; Galatasaray bu turu İstanbul'da bırakmıştı. Denayer varken Denizli'nin Yasin'e gol pasını veren Sabri'yi oyundan çıkarması hataydı. Şaşırtmaya devam eden Donk'a uzun süre katlanmak ve topu kullanma becerisi yüksek Bilal'i düşünmemek çok yanlıştı.

Galatasaray'da saha içinde arkadaşlarını hareketlendirecek bir tane yürekli adam yok. Galatasaraylı oyuncular bu teslimiyetçi ruhtan kurtulamazlarsa "Avrupa'ya gitme hakkını" bile elde edemezler. Sadece Muslera'yı alkışlıyorum.

Dün gördük ki, aslında Lazio, Galatasaray'dan çok çok önde bir takım değilmiş. Anladık ki, İstanbul’da Lazio’nun dominant futbolu, Galatasaray’ın korkusundan kaynaklanmış.

İstanbul’da 5 stoperle oynayıp korkusuna ve kaygısına itimat eden Galatasaray’ın, Trevi’deki Aşk Çeşmesi’nin 6 kilometre ötesinde, Koray Günter yerine Yasin ile başlayıp cesur olmayı düşünmesini Lazio’lular yemedi elbet. İstanbul’da Seyrantepe’de yüzde 51 ile kazanmak, Roma’da tur rüyalarına dalmaktan daha akılcıydı...

Galatasaray önce Süper Lig’e havlu attı, şimdi de Avrupa Ligi’nden elendi. Cim-Bom’un elinde bir tek Ziraat Türkiye Kupası kaldı. Teknik Direktör Mustafa Denizli yönetimindeki Galatasaray her şeyde kötü gidiyor.

Bu sezon Galatasaray’ı hedeflerinden uzaklaştıran gol atamaması değil, kalesini gole kapatamaması. Bir hedefin daha avuçlardan kaymasına sebep kadro erozyonu kadar, kurulamayan takım savunmasıdır! Mustafa Denizli’nin eldeki kadroya göre kurduğu strateji de tutmadı!.. Bundan sonra takımı motive etmek çok daha güç.

Evet, Galatasaray çok çalıştı. Ancak kişisel beceriye dayalı çözümler iş görmeyince “Risk” oyunu, Lazio’nun güvenli, organize ve şablonlarını uygulama konusundaki tutarlılıklarına çarpınca kupaya veda da kaçınılmaz oldu.

Umudumuzu bir yere kadar korumuş olmak bir teselli midir, bilemiyorum. Bu kadar kolay gol yiyerek ne içerde ne dışarda bir yere varılamayacağını herkes biliyor. Birşeyler olabilir diye hep inanmak istiyoruz ama bunu yapabilecek gücünüz olmadıktan sonra sadece dilemek bir işe yaramıyor. Çok daha sağlam bir futbol diliyle konuşan Lazio, pek de zorlanmadan işi bitirdi..