Murat Özbostan, Sabah'taki köşesinde Fenerbahçe'ye veda eden Domenico Tedesco'yu değerlendirdi.
"Tedesco, Fenerbahçe'ye yalnız geldi; zor bir dönemde, belirsizliklerin ortasında göreve başladı. Ayrılırken de yalnız değildi."
"Samandıra'da oyuncularla tek tek vedalaşması, tesis çalışanlarını unutmaması, kapıya gelen taraftarı geri çevirmemesi… Bunlar sıradan detaylar değil."
"Aksine, bu ülkede çok sık görmediğimiz bir profesyonellik ve insanlık göstergesi. Tedesco'nun gözlerinin dolması, o anı "Rol kesmeden" yaşaması da bu vedayı daha anlamlı kıldı."
"Çünkü Türk futbolunda genelde başka bir sahne izleriz; İş biter, sözleşme feshedilir, teknik direktör valizini alır ve sessizce çıkar. Taraftarla gerçek bir bağ kurulduğunu hissettiren vedalar nadirdir. Bu yüzden yaşananları "Bir grup taraftarın duygusallığı" diye küçümsemek eksik olur."
"Burada daha geniş bir fotoğraf var. Taraftarın verdiği mesaj doğrudan Tedesco'ya değil, yönetimeydi."
"Son dönemde yaşanan tartışmalar, bitmeyen seçim atmosferi ve sürekli değişen gündem, camiada ciddi bir yorgunluk yarattı. İnsanlar artık sadece başarı değil; istikrar, huzur ve bağ kurabilecekleri bir yapı istiyor. Tedesco'ya gösterilen ilgi, biraz da bu özlemin dışa vurumu."
"Bir başka karşılaştırma da ister istemez akla geliyor. Mourinho gibi büyük ama mesafeli, zaman zaman sert ve nobran bulunan karakterlerin ardından; daha sakin, daha ulaşılabilir bir profilin taraftarla daha kolay bağ kurması şaşırtıcı değil. Bu, sadece futbol değil, iletişim meselesi . Sonuçta Tedesco, sportif olarak tartışılabilir. Başarı kriterleri masaya yatırılır, eleştirilir. Ama karakter olarak bu süreçten kazançlı çıktı."