Mehmet Demirkol'dan Fenerbahçe analizi!

Advocaat’ın Kayseri gibi rakiplere karşı oyun vaadi yok. Ancak rakip oyunu kontrol etmek istiyorsa iş değişiyor. Bu açıdan bakıldığında oyun tarzı açısından Bursa, Fener’in gitmek isteyeceği bir deplasman.

Hücum bölgesinde 70’ten az pas yaptıkları 10 maçın hiç birini kaybetmediler. Bunun basit açıklamaları var.

Önde kalıp rakibi kapattıkları oyunda ya da buna mecbur kaldıklarında, pas süratleri yetersiz, oyunu çizgiden çizgiye açacak uzun paslar atamıyorlar ve orta sahadan araya adam kaçırmıyorlar.

Skertel ve Kjaer’in orta sahayla mesafeleri açıldığında geride oynadıklarından çok daha geçirgen oluyorlar.

Aksi oyunlarda, yani savunmada kalıp orta saha merkezini savunma tandemiyle yakın tuttuklarında ise geniş alanı özellikle Sow-Lens ortaklığıyla çok net bir şekilde açıyorlar. Böyle olduğunda Fenerbahçe yüksek bir şutları gole çevirme yüzdesine ulaşıyor.

Çünkü bu etkin ortaklık hızlı akında öldürücü paslarla oynuyor. Bu ikilinin Van Persie aklı sahada olduğunda daha etkili olduğunu da söylemek mümkün.

Bursaspor, Fenerbahçe’nin bu dönemde gitmek isteyeceği bir deplasman. Oyunu almaya çalışan iyi oyuncuları olan orta sahası teknik ama oyununu bir türlü oturtamamış bir şampiyon. Fenerbahçe eğer klasik oyununu oynarsa maçı oyun olarak alır.

Skoru alıp alamayacağını bilmek tabii ki mümkün değil. Çok iyi bir kaleci ve Batalla’ya sahip bir takıma karşı garanti yoktur.

Van Persie merkez hücumcu olarak Fenerbahçe’ye akıl katıyor. Bu anlamda alternatifi yok. Onun yokluğu oyun aklını düşürüyor.

Ancak asıl önemlisi Lens-Sow bağlantısı. Fenerbahçe bu bağlantıyı sağlıklı bir şekilde kurarsa sorunları azalıyor. Hollandalı’nın yokluğunda bu bağlantıyı savunma direncini yüksek tutarak sağlamlaştırmak en mantıklısı.

Hem Alper hem de Advocaat’ın düşüncelerinin tersine Alper’in merkezden ziyade sol kanatta oynamasının daha mantıklı olduğunu düşünüyorum. Hem orta saha dinamizmi artıyor hem de Hasan Ali daha güvenli çıkıyor.

Van Persie varsa o oynamalı. Yoksa Alper solda, Sow serbest... Metot daha belirgin ortaya çıkıyor.

Beşiktaş’ın ligin ortalamasının çok üzerinde bir oyunu var. Büyük maçlar dışında zorlanmıyorlar. Sarı-Lacivertliler’in önünde sadece Beşiktaş da yok. Başakşehir’in de güçlü bir oyunu var. Galatasaray da önde.

Fenerbahçe’yi asıl zorlayan ligin ilk 7 haftasında kaybettiği 12 puan. Buradan dönmek için her rakibe karşı uygulanabilecek etkin ve esnek bir oyuna ihtiyaç var.

Bu oyun şu ana kadar istikrarlı bir şekilde sergilenmiş değil. Ortalama 75 puanla bu ligde şampiyon olunuyor. Yani Fenerbahçe’nin 15 haftada 40 puana ihtiyacı var. 2010-11 sezonu benzeri bir geri dönüşü, bu kez önünüzde 3 rakip varken yapmak gerekiyor yani. Kabul edelim ki buna, şartlarda ufak çaplı bir mucize diyebiliriz.