Demirkol'dan Galatasaray-Akhisar yorumu

Galatasaray uzun zamandır seyrettiğimiz en akışkan hücum oyununu oynadı. Buna imkan buldu.

Akhisar’da Hugo Rodallega sonrası Ricardo Vaz Te’nin sürekli ofsaytta kalan ve önde top tutamayan oyunu savunmada sorunlu Galatasaray için bir nimetti.

Custodio’nun yokluğunda oyunun merkezine Olcan’ın yerleşmesi de oyunu kurma konusunda çok ciddi sorunlar yarattı. Galatasaray arka bloğu hiçbir tehdit hissetmedi.

Savunmada israrla Galatasaray’ı sol tarafa yönlendirip özellikle Bruma, Yasin Öztekin ve Wesley Sneijder’e rahat top aldırdılar.

Podolski’nin hareketli oyununda onlar çok sabit ve atıl kalınca Josue ve Selçuk’un kurduğu oyunda öndeki 4’lü çok rahat dripling ve paslaşmalar yaptı. Akhisar orta saha ve savunması 8’li olarak yerleşti topu karşısına aldı belki ama kaymaları yapmadılar.

Bruma, Yasin ve Sneijder çok rahat baskıyla karşılaşmadan yüzlerini kaleye döndü. Rahatça alan boşaltılar, paslaştılar savunmanın arasına girdiler. 6 değil 12 de atabilirlerdi. Bu tip bir hücum istatistiği normal şartlarda 11’e 11 biten maçlarda oluşmaz.

2. golde Bruma’nın çok rahat dalıp 6 kişinin ortasında ama markajsız Podolski’yle girdiği verkaç her şeyi çok net anlatıyor aslında.

Bu kadar kalabalık dururken bu buhar gibi bir savunma bulunca Bruma’nın şovu da kaçınılmaz oluyor.

Eminim ki maçtan 1 saat sonra oyunu düşündüklerinde Galatasaray’ın özellikle hücum oyuncuları bir ‘Ahh!’ çekecektir.

Çünkü bu muhteşem galibiyeti bir lig rekoruna çevirmek işten değildi. 10-0 da mümkündü fazlası da...