Paylaş:
İŞARETLE
Fenerbahçe’de Kjaer yoksa savunma, Lens yoksa hücum çöküyor zaten... Bunlara bir de maça “pas hatası yapmak için” çıkmış Ozan, Topal, Souza’dan oluşan orta sahayı ekleyin... Ne kalır geriye? Berbat bir Fenerbahçe... Üzerine Fernandao’nun çığlık çığlığa kırılan dirseği eklenince... Bunun adı “Kadıköy’de trajedi” değil de nedir. Aslında... Sahaya Türkiye Kupası’nın ilk turu kadrosuyla çıkıp, doksan dakikanın ikinci yarısında forveti ve kanatları yeniden kurmaya çalışan Advocaat ile onun “beceriksiz” tespitini boşa çıkarmamaya çalışan sevgisiz, seyircisiz kalmış Fenerbahçe futbolcularından başka ne beklenebilir?
Hani, Aykut Hoca’yı Fenerbahçe’de görmek isteyenlerin oranını %70’lere kadar itenler, Fenerbahçe seyircisinin Aykut Kocaman’ı bağrına basacağını umanlar vardı ya... Kadıköy’de tribünlerin muhtemelen % 7’si doluydu! Advocaat-Kocaman değişikliğinin Fenerbahçeliyi ne kadar coşturabileceğini siz hesaplayın. Finans jargonuyla Fenerbahçe tribünleri “Aykut Kocaman önerisini” satın almadı.
Robin van Persie gibi bir yıldızın fiziki gücü tam bir perişanlık. Topları kaleye bile yetiştiremiyor. Konyaspor önemli üç puan kazandı. Ama en moralli en rahat oldukları dönemde bu kadar baskı altında kalmaları ve karşı alanda olan derinliği değerlendirecek kontratakları yapamamaları onlar adına olumsuzluk.
Sonuca baktığınız zaman, Fenerbahçe'nin sezonu neden kaybettiğini de bir kez daha anlıyorsunuz. Bu kadar çok yanlışın içinden doğrunun çıkmasının mümkün değildi, Aykut Kocaman'ın takımı herkese gösterdi. Kendi sahasındaki 7. maçında 16. puanını kaybetti Fenerbahçe. Liderle arasında10 puan var. Hesap edin artık neden bu hallere düşüldüğünü. Yine sonuçtan vazgeçerek düşünelim; tribünde on bin kişi bile yok. Olanlar ise "Şampiyonluk için saldır" diye bağırıyor. Yani; tam Aziz Başkan'ın istediği gibi.
Sezonun tek hedefi olarak kupa kaldı. Hafta sonu oynanacak maçlarla dördüncülük için de tartışmaya girilebilir.
Tartışılmayacak tek şey, Fenerbahçe taraftarının "Kocaman" gururu... Haziran'da başında olması muhtemel eski takımına karşı, oyuncularını kendisi gibi dimdik tuttu sahada. Hem helal olsun hem de Aykut Hoca'yı kendileri gibi sananlara "Kocaman" bir yanıt olsun.
Fenerbahçe taraftarının en büyük sloganı olmuştur. "Burası Kadıköy buradan çıkış yok" cümlesi. Yenilmezlik rekorları kıran kendi sahasında oynadığı tüm maçları kazanan Fenerbahçe'den bugün geldiğimiz nokta açıkçası çok acı. Sarı-Lacivertller bu sezon bu maç öncesinde kendi sahasında tam 13 puan kaybetmişti. Bu rakipler arasında da sadece Beşiktaş'a kaybedilen 2 puan normal karşılanabilir. Ama diğerleri kümede kalma mücadelesi veren ve kadro olarak Fenerbahçe'den zayıf olan takımlardı..
Bir taraf "sezon bitse de akıbetimiz belli olsa" diye düşünürken diğer taraf F.Bahçe gibi bir büyüğü yenip tarihlerine prestijli bir sayfa eklemek istedi. Ve doğal olarak da ikinci taraf maçı kazandı. Advocaat zaten sezon sonu gidecek. Dolayısıyla da oyuncu tercihleri yüzünden onu eleştirmenin anlamı yok. Ama Ozan ve Aatıf'a nasıl bu kadar çok şans tanıyor anlamak mümkün değil..
Hafta sonu geldiğinde Fenerbahçe ile oynayacak rakipler, "İyi ki bu hafta Fener ile oynuyoruz" diyorlar. Fenerbahçe çok sıradan bir futbol oynuyor. 12. adam yani taraftarı bile onları yalnız bırakıyor. Antrenmanda bile daha fazla olurdu! Taraftarı yalnız bırakınca, bir de kalitesi düşük oyunculardan kuruluysanız düşüş yaşanıyor. Teknik direktörü bitse de gitsek havasında. Oyuncuları enerjisini kaybetmiş. Böyle olunca yenilgi kaçınılmaz oldu. Konyaspor'un galibiyetini küçümsemiyorum. Ama Fenerbahçe kötüydü. Konya'nın kadrosu öyle ahım şahım değil ama gelip Fenerbahçe'yi İstanbul'da yendi. En üstten birileri artık bu işe el atmalı. Sahada futbol adına birşey yoktu..
