Paylaş:
İŞARETLE
Kjaer görünmez bir kahraman gibi Braga karşısında da elinden geleni yaptı ve galibiyete kritik bir katkı sağladı.
Fanatik gazetesi köşe yazarı Mehmet Demirkol, Fenerbahçe'nin Braga'yı 1-0 mağlup ettiği maçı yorumladı.
Fenerbahçe’nin oyunu tamamen Topal, Souza, Kjaer üçlüsünün iki bekten destek alarak önde kurdukları duvara bağlı... Dönenleri toplayıp akın sürekliliği sağlamak üzerine inşa edilmiş...
Oyunu önde kabul edip, dönenleri toplayıp Alper ve Volkan’la arkaya inmek. Bunu başarınca iki bek de devreye giriyor. Ve çoğunlukla onlar hücumun temel kaynağı oluyor.
Braga öncelikle orta saha üçlüsünün önde baskısını kırmayı hedefledi. Stoperlerin topu almasına izin verdiler ama ortadaki 5’liye kalabalık bastılar. Hızlı top çevirdiler.
Terim’in Galatasaray’daki son döneminin, ilk yılında olduğu gibi 4-4-2’nin ortadaki dörtlüsünü 4 iç oyuncusu gibi kullanıp, bekleri de çıkarınca Fenerbahçe’den daha fazla pas/pres istasyonuna sahip olup baskıdan çıktılar. Sarı-Lacivertli baskı timi pres yapılacak oyuncuya bir adım geç kaldı.
Halbuki baskı zamanlaması, Fenerbahçe’yi farklı kılan etken... Tam tersi oldu. Fenerbahçeliler hep geç kalırken Bragalılar hep erken ve kalabalık basabildiler. Dönenleri toplayanlar genelde onlar oldu.
Kanatları katmanlı bir şekilde kapatınca sadece uzun paslarla ceza sahasına inmeye çalışıldı. Olmadı. Bu tabloda ilk yarıdaki 0-0 hiç de fena bir skor değildi. Tabii bu durumda, Gökhan Gönül’ün olmayışının etkisi büyük.
İkinci yarıya Pereira’nın önden bir oyuncu eksiltip Gökhan ya da Meireles ile orta sahada pas istasyonu sayısını artırması bir denklik. Ancak bunu yapmadı.
Oyun baştaki doğasında aktı. Pereira oyunu ele almak yerine ileride çoğalıp risk alma yolunu seçti sonra. Alper’in yerine Fernandao’yu alarak.
Gol bu yolla gelmedi ancak belki de bunun yarattığı kafa karışıklığından ilk kez çıkarken kaptırdıkları topta Topal olağanüstü bir dalış ve son vuruşla köşeyi buldu. Doğruyu söylemek gerekirse bu oyun denkleminde mükemmel bir sonuçla bitti oyun.
