Paylaş:
Fenerbahçe’yi geride kalan maçlarından farklı kılan tek şey; Rodrigues’in Arabistan çöllerindeki toz toprağı üstünden atıp, gerçek kimliğine bürünmesiydi… Fenerbahçe’nin her golü, her asisti soldan Rodrigues fırtınasının sonucu oldu...
Hep söylüyoruz, hızlı hücum yoksa ne yapsanız nafile... Yan pasla, çok pasla, gereksiz pasla rakip ceza alanına gelmeye çalışınca “doğum sancısı“ gibi sıkıntıya giriyor, ter içinde kalıyorsunuz... Rodrigues oyuna çok hareketli başladı… Önce çabukluğu ile önünü açıp müthiş bir gol attı… Sonrasında getirdiği her topu rakip savunmanın kalabalığının arasına değil, iki - üç metre geriye, yani rakip savunmanın çaresiz kaldığı yerlere kesti… Nitekim, Zanka golü, Ozan golü böyle geldi…
Kazanırken eksiğini görmek lazım… Serdar bu ülkenin en iyilerinden birisi ama “camdan adam“ gibi… Çabuk kırılıyor, çabuk tuz - buz oluyor… Bu bakımdan Fenerbahçe Sadık‘ı her şartta hazır ve formda tutmak zorunda… İlk yarıdaki Rodrigues‘i elbette bir tarafa koyuyorum… Ancak özellikle Ozan Tufan’ın tek kelimeyle “muazzam“ oynadığını söyleyip hakkını teslim etmeliyim, ardından da orta alandaki partneri Gustavo… Fenerbahçe‘nin bu kadrosu elbette 2014‘ün o müthiş kadrosu değil… Buna rağmen maçın çoğu bölümünde Ersun Yanal‘ın ayak seslerini duydum...
Konyaspor’un son yıllarda Kadıköy’de gösterdiği yıpratıcı oyunların yakınından bile geçmeyen yumuşak bir performanstı dünkü. Ancak Konya’nın bu dağınık hali, Fenerbahçe’deki artıları da gölgelememeli. Son derece bütüncül bir görüntü verdi dün Fenerbahçe.
2. yarıda dengeli bir oyun oynayan Fener, Gustavo ve Muriç ile fişi çekti. Sarı-Lacivertliler'in temposunu bulduğunu düşünüyorum. Fenerbahçe ilerleyen haftalarda daha iyi olacaktır. Sakat oyuncuların birçoğunun takıma geri dönmesi Fenerbahçe'nin gerçek gücünü sahaya yansıtmasındaki önemli etkenlerden biri. Konya gibi bir takım karşısında alınan 5 gollü galibiyet Kanarya'yı moral olarak da yukarı taşıyacaktır..
Konyaspor'un oynadığı futbol 'taş devri futbolu'... Böyle bir futbol kalmadı. Fenerbahçe seni yener bu fark etmez.
Ama sen böyle futbol oynama. Bu nasıl bir anlayıştır anlamak mümkün değil. Fenerbahçe istediği gibi oynadı, istediği gibi maçı yönlendirdi, ilk 20 dakika çok mücadele ettiler, sonraki dakikalarda tempoyu düşürdüler. Maçı 5 yaptılar. Bence maçın kahramanı Luiz Gustavo. Müthiş mücadele ediyor, rakibi bozuyor, rakibiyle futbol kavgası yapıyor. Topu iyi yerlere oyun sokuyor. Etkili yerlere mızrak gibi giriyor.
Fenerbahçe daha iyi olur mu? Olur. Ozan da geçen dönem Fenerbahçe'deki durgunluğunu atmış durumda. Geniş saha bulduğu zaman iyi driplingler yapıyor. İlk yarı Fenerbahçe, Konyaspor'un sağ kanadını yeni açılan İstanbul Havalimanı'na giden otoban gibi kullandı. Biz televizyon başında seyrettik. Aykut Kocaman yedek kulübesinden seyretti. 15. dakikada müdahale etmesi gerekiyordu. Herhalde yedek kulübesinde oturunca Fenerbahçe teknik direktörlüğü veya futbolculuğu aklına geldi.
Uzun aradan sonra Moses kendini test etti ve forması için savaşacağını gösterdi. Sakatlara rağmen, ne yapacağını daha iyi bilen, doğru kararlar veren bir takım oluyor Fenerbahçe. Son bölümde Gustavo oyun zekası, Vedat da kendi isyanıyla skoru daha da keyifli bir hale getirdi.
Geçtiğimiz sezon gibi olsa da olur değil nasıl olması gerektiğini bilen, saha içinde pes etmeyen, inatçı ve kavgacı bir Fenerbahçe var. Sarı-lacivertlilerin bu sezon iç sahada oynadığı oyun, yaptığı pres ile erken gol bulup, rakibini köşeye sıkıştıran saha için görüntüsü var. Fenerbahçe'nin bu başarısında saha dışındaki sosyal birlikteliğini saha içindeki kazanma birlikteliğine dönen oyuncu topluluğunun işbirlikçi yapısı var..
