Yazarlar: "Brezilya dizisi gibi..."

Hasan Ali Kaldırım dün özel bir şey de yapmadı ancak tüm sezon boyunca gösterdiği büyük gelişim için tebrikler. Rvp-Diego-Fernandao. Hepsini toplasan bir Sow etmez. Bir de atarlarına giderlerine baksan sanırsın dünya şampiyonu olmuşlar...

Fenerbahçe'de işler karışmış, şampiyonluk şansı mucizelere kalmışken cilveleşen bu iki adam; sezon başında birbirlerini yedi... Van Persie denen kişi, bakın oyuncu demiyorum... Artık benim için sadece bir şahıs, sezon başında oyuna girerken tafra, oyundan çıkarken tafra, türlü türlü hareketler ama dün gece iş işten geçmiş, hocasına bağlı, onu kucaklayan bir insan. Pereira; sen de kalıbının adamı değilmişsin... Birkaç ay önce sana Aziz Yıldırım emretti, Van Persie'yi oynatmak zorunda kaldın. İkiniz de Fenerbahçe'den defolun gidin. Hatta mümkünse yanınıza Nani ve birkaç oyuncuyu daha alın gidin. Çin'e mi gidersiniz, Hollanda'ya mı Portekiz'e mi bilmem ama Fenerbahçe'yi sabote ettiniz, küçük düşürdünüz ve en önemlisi çoluk çocuğunuzun boğazına rızık diye soktuğunuz paraya ihanet ettiniz.

Diego protestosu haklı. Van Persie'nin ekstra eforla kendini affettirme çabası anlaşılır. Golden sonra Pereira'ya sarılışı da. F.Bahçeliler karnenin yaklaştığını hisseden kurtarma sınavındaki öğrenciler  gibiydiler...

Böylesine kolay bir maçta penaltıdan attığı gol sonrası Van Persie'nin sanki çok önemli bir maçın kritik golünü atmış gibi Pereira'ya gidip sarılması. Bir de Pereira'ya sormak istediğim bir konu daha var: Neden bugüne kadar hiç Ozan-Mehmet Topal ikilisi veya Ozan-Souza ikilisiyle başlamadı? Mehmet Topal'ın hastalığında Molde deplasmanında bir kere şahit oldum. Onda da Fenerbahçe sezonun en iyi futbolunu oynarken en başarılı futbolcu da Ozan olmuştu.

F.Bahçe taraftarı Ersun Yanal'ı değil, o dönemki oyunu istiyor. Üç maçta 7 puan kaybedip, şampiyonluk hedefi, Kaf Dağı'nın ardına konunca karşılaşma 'Hesaplaşmaya' döndü  Fenerbahçe taraftarı, Beşiktaş'ın Sivas'tan 3 puanla dönmesiyle maçı oyuncularla yüzleşme platformu olarak algıladı. Bazıları ısınırken veya tanıtılırken, birkaçı haricinde hemen hemen hepsinin protesto edildiğini gördük. Kaçan şampiyonluk kadar Galatasaray gibi bir rakip karşısında beraberlik ile dönülmesi de bu duygunun önemli bir nedeniydi.

Aslında bu maç o maç değildi. Burasına gelenlerin sıkıntılarını faş edeceği, van Persie'nin, Nani'nin tepki göreceği, tribünü boş bırakılacak, bol bol yaka silkilecek maç hiç değildi. Bu, kazanılması gereken, ligin son düzlüğünde tedavi işlevi görecek maçtı. Yani şampiyonluk umudunu yitirmemek için bir takımın taraftarına belki de en çok ihtiyaç duyacağı karşılaşma. Ama işte bazen beklentiler gelinen yeri net bir şekilde tekzip ediyor.

Takım sahaya çıkıyor. O malum tribün "Ersun Yanal" diye bağırıyor. Yani Pereira'yı istemiyor. Sonra "Futbolcular sahtekâr" diyorlar. Onları da beğenmiyorlar. Top Van Persie'ye geliyor. Islık, yuhalama başlıyor. Oysa beş hafta önce Pereira da futbolcular da el üstündeydi. Van Persie'nin imza törenine 30 bin gelmişti. Hangisi doğru! Yenersen, senden iyisi yok. Yenilirsen yerin dibine...

Kasımpaşa yenilgisinin ardından Beşiktaş seyircisi takımı soyunma odasından getirip destek verdi. Bugün arada 5 puan fark var. Fenerbahçe Osmanlı maçında da, Konya maçında da, Galatasaray maçında da çok kötü oynamadı.. Eksik olan Fenerbahçe kadar cesur oynamamasıydı. Sezon biter, Pereira’nın bu sistemi masaya yatırılır.. Daha önce değil.

Çok değil, 1-1.5 ay önce Van Persie oyundan çıkarken dahi taraftar niye çıkardın diye Pereira'ya tepki gösteriyordu. Bugün gelinen noktada ise niye oynuyor diye taraftar ortaya tepkisini koyuyor. Sezon başından beri Pereira'nın yapması gereken de aslında buydu. Önce Van Persie'yi oynatacaktı başarısız olursa Fernandao ile devam edecekti. Bu kadar basit bir tercihi yapamadıkları için F.Bahçe koca bir sezonu Van Persie-Fernandao tartışmasıyla heba etmiş oldu.

Fenerbahçe içler acısı rakibe karşı 4 gol attı diye, meseleye 3 maçlık kayıplara son vermenin psikolojik yansıması olarak mı bakmalıyız? Kaç maçtır kimseye görünmeden yaşayan Van Persie'nin attığı penaltı golünü kendini ortaya çıkarma eylemi mi saymalıyız? Pereira'yla sarmaş dolaş "sevda sahnesine" de, geleceğe gönderilmiş kartpostal gözüyle mi bakmalıyız?

Strateji oluşturulamadı, bu süreç Pereira yönetiminde hiç yenilenmedi, aynı kaldı. Bir de F.Bahçe gibi takımı; korkusuna itimat eder hale getirip, önce savunma sonra bir at üstüne yat felsefesiyle 99 yıllık cesur, atak, öncü, golcü kimyasından uzaklaştırdı Pereira...

Ligin en çok gol yiyen ve as oyuncularından önemli kısmını sakatlık nedeniyle oynatamayan Mersin'e karşı bile, 2 defansif orta sahadan vazgeçilemez miydi? diye düşündüm. Zaten ligin son 5 takımına karşı oynadığı 8 maçta 22 puan almış takım daha cesur olamaz mıydı? Pereira yine de bildiğini yaptı.

Nani kötü, Gökhan tutuk, Topal durgundu. Fenerbahçe fokurduyordu bir yandan... Seyirci 78’de Nani’nin yerine giren Diago’yu durduk yerde, Van Persie’yi iki gol kaçırdıktan sonra, Fernandao’yu canı çektikçe ıslıklıyor, 67’de sakatlanıp yerini Ozan’a bırakan Mehmet Topal’ı ayakta alkışlıyor, Nani rakip futbolcularla kavga edecek aşamaya geliyordu. Anlayana mesajlar boldu maçın satır aralarında.

Volkan Şen patladı. Hem de ne patlamak. İlk golünde kararını topu sürerken vermiş bir oyuncunun, uzak köşeye plasesini izledik. İkinci gol de ise cesaret vardı. Gol kaçırmaktan korkmayan, sorumluluk alarak bitirici vuruşunu gerçekleştiren bir cesur yürek. Maçın başı Volkan ile Mersin İdmanyurdu defansı arasında oynandı. Volkan golleri attı, Mersin ise idman yaptı.

Fenerbahçe tribün olarak ikiye bölünmüş durumda. Tribünlerin tepkileri sonuca göre değişmeye başladı. İyi gidince beraber bağırılıyor ama bu ayrılıklar kötü durumda ortaya çıkıyor. Büyük bölüm yönetime sahip çıksa da bir bölüm de en ufak olumsuzlukta aleyhine bağırıyor.