Spor yazarlarından Fenerbahçe-Kasımpaşa yorumu!

Bu maçın en çok merak edilen konusu hiç tartışmasız, kadrosunda 5 adet bulundurmasına rağmen F.Bahçe’nin tipik santrforsuz nasıl oynayacağı, neler yapabileceğiydi. Bu durum altını çizerek yazıyorum, F.Bahçe’nin neredeyse bir Barcelona tipi oyun oynamak, oyun kurgulamak zorunda kalışı anlamı taşıyordu.

Kasımpaşa ise sonuç olarak son maçlarda kazançlı idi ama elindeki orta saha ve uçta bulunan siyahi oyuncuların çoğu sınıfı belli olmayan tiplerdi. Dolayısıyla F.Bahçe çok çabuk top gezdirerek önde top tutacak tipi oyuncu olmadığından dolaşarak aynı zamanda rakibin yerleşme planını bozmalıydı.

Fenerbahçe tarihsel olarak kalecileri ve forvet oyuncuları ile efsaneleşmiştir. Fenerbahçe yakışıklı futbol oynamak zorundadır. Fenerbahçe 10 numarasının ve forvetlerinin gol atabildiği sezonlarda şampiyonluk yarışında iddialı olur. Bu sezon deplasmanda kazanılan Alanya maçında ve 10 kişi kalınana kadar Beşiktaş maçında çok iyi bir F.Bahçe seyretmiştik. Ama dün görmek istediğimiz, özlediğimiz Fenerbahçe sahadaydı.

Bir kere mükemmel derecede önde baskılı oynadılar. Herhalde topu geri kazanma süresinde ülke rekoru kırdılar. Janssen ve Soldado’nun olmayışı skoru ilk yarıda 3-0’da tutan unsurdu. Bu devre için eleştirim Mehmet Topal’a. Bu kadar çok top kaybı yapan, hatalı pas atıp kontra yediren bir oyuncu F.Bahçe’de oynamamalı. Yine de rakibe pozisyon verilmeyen bu devrede şanssız bir gol yenilerek soyunma odasına 1-1 gidildi. 2. devrede baskılı ve akışkan futbolu ‘yakışıklı’ hale getiren isim Giuliano işi bitirdi.

Bana göre iyi bir santrfor olan Janssen’in arkası Valbuena-Giuliano- Dirar (Alper) ile tahkim edildiği halde, Topal’ı kulübeye yollayacak skorer bir 8 numara ile ve elbette bir sol bek ile şampiyonluktan daha rahat söz edilebilir. Devre arasından sonra kaliteli 2 transferle daha da kuvvetlenecek bu takımın oluşum sürecinin son halkası da taraftar olacaktır.

Önde baskı ve kaybedilen topların geri kazanım oranı konusunda bir takım bu kadar iyiyse artı puan hocasına yazılır. Giuliano ile birlikte en çok alkışı hak eden de oydu. Mehmet Topal ise Ozan’dan bile geride. Onu seviyorum ama iyi durumda değil.

İleriye Giuliano ve Alper'i koyan Aykut Kocaman, sürekli hareket etmelerini istediği atak oyuncularına doğru taktik vermiş. Bu, çok basit gibi görünen ifade aslında dün gecenin özeti. Fenerbahçe hücum oynarken ileriye çabuk ve hızlı oynadı. Özellikle sağ tarafta Şener, sol tarafta da Aatif kariyerlerinin en iyi 3-5 maçından birini oynadılar. Ve Giuliano gol attı, yarattı, koştu ve sanki yavaş yavaş 'Bu takımın lideri benim' der gibiydi.

Fenerbahçe'nin ikinci yarıda zorlanacağını düşününler, 46. dakikada Giuliano'nun golüyle rahatlayıverdiler. Bu dakikadan sonra Fenerbahçe şov devam etti. O herkesin aklındaki yana oynayan, paralel pas yapan Fenerbahçe gitmiş, yerine hızlı ve öne oynayan, atak oyuncularının sürekli yer değiştirdiği bir Fenerbahçe gelmiş.

Bu tablo sanırım Fenerbahçelileri bugün için çok rahatlattı. Ama Fenerbahçe yine şanssızlıktan da olsa hatadan da olsa goller yemeye devam ediyor. Sonuçta Fenerbahçe puan olarak da ve özellikle dün geceki futboluyla potanın içine girmiş oldu.

Fenerbahçe’deki değişim olumlu ama hâlâ geliştirilebilecek birkaç departman duruyor orada. Fenerbahçe artık bir şampiyonluk yarışçısı ve bu durumlarını korumak için dikkatli olmaları gereken başka detaylar var. Dün yenilen birinci golde Şener’in kontrolsüz faulü, ikide İsmail’in anlaşılmaz ıskası var. Hücuma çılgınca çıkan bu ikilinin savunma performansları yerlerde. Aykut Kocaman’ın ligin ikinci yarısında bu ikiliyle devam edeceğini sanmıyorum.

Skrtel’de de sakatlık dönüşü enteresan bir düşüş var. Hatırlayacaksınız, Sivas maçında bir dakika içinde iki kez Kone’ye kaptırmıştı. Antalya maçında Maicon’a salladığı ve kesinlikle ucuz kurtulduğu bir tekme var. Dün de hatalı sayılabilecek bir geri pasında topa yetişebileceği halde öne hamle yapmayıp, faulü ve sarı kartı bekleyişi var. Skrtel hafta içinde, maçlarda yaptıklarını izleyip değerlendirmeli.

Dirar’ın dün ikinci ve dördüncü golde yaptığı asistler ders gibi. İkide Giuliano’dan aldığı topu tekrar Brezilyalı’ya, dörtte de aynı şekilde Valbuena’ya oynaması muazzam. Çizgiye her indiklerinde düşüncesizce penaltı noktasına şişiren beklerine, Aykut Kocaman’ın bu iki pozisyonu tekrar tekrar izletmesi gerek.

Fenerbahçe’nin böyle istekli başlayıp, devam ettirip ve bitirdiği bir maç izlemeyeli uzun zaman oldu. Dün sadece tribüne gelenler değil, ekran başında izleyenler ve Fenerbahçe taraftarı olmayanlar da zevk aldı. Santrforsuz oynayan bir takımın kazanmak adına sahada her şeyi yaptığını gördük.

Tabii ki lider Galatasaray’ın yenilmesi ve Aykut Kocaman’ın koymuş olduğu hedeflerin gerçekleşmesi adına kazanılması gereken bir maçtı. Fenerbahçe dün 3 puanın dışında çok şey kazandı. Coşkulu, istekli futbolunu 90 dakika devam ettirirken, uzun zamandır görmediğimiz taraftar desteği de vardı.

Aslında birçok futbolcu dün akşam ön plana çıktı Fenerbahçe’de. Ancak Giuliano fark yaratan futbolu ve buna eklediği güzel gollerle geceye damgasını vurdu.

Sezonun en iyi, en etkili ve keyifli oyunuydu Fenerbahçe adına. Üstelik "yoklar" arasından çıkan bir öfke patlaması gibi üst düzeyde arzuyla sahadaydılar. Santrforları yoktu. Takım olmanın anlamı için hepsi, her şey olmak zorundaydı. Oldular da. Ayağa kısa paslar, ceza alanına kontrollü hamleler, rakibi ürküten bindirmeler ve yeri geldiğinde topla penetre eden oyuncular.