Spor yazarlarından Akhisarspor-Galatasaray yorumu!

Galatasaray’ın kâbusa dönen deplasman maçlarını bir kenara bırakıp, Akhisar karşısında bu kadar kararlı başlaması ve daha ilk 20 dakika dolmadan iki farkla öne geçmesi, artık şampiyonluğa ne kadar inandığının çok açık ve çarpıcı bir örneğiydi. İlk Galatasaray golünde Linnes ile Feghouli’nin sağ kanattan çok iyi bir organizasyonları vardı ama golde aslan payı, topa yatmakta geciken kaleci Fatih Öztürk’e aitti.

Muslera son maçlarda ne kadar iyi oynuyor. Anlamadığım, ikinci yarıda bir mutlak Gomis pozisyonu dışında Galatasaray oyunu ne kadar çok kendi alanında kabul etti. Fernando’nun eski kıvamının çok gerisinde oluşu, Donk’un defansif anlamda tek kalması, Galatasaray’ın orta alanda top tutmasını, pas yapmasını olumsuz anlamda ve ciddi biçimde etkiledi. Hele Gomis... Boş kaleye atamıyor, penaltıda çerçeveyi bulamıyor. Ne oldu bu Gomis’e?

Maçın zamanlaması ve özellikle ikinci yarıdaki etkisiz futbol düşünülecek olursa, Galatasaray şampiyonluk yolunda en kritik, en sıkıntılı maçı kazandı. Galatasaray bu maçı kazandıktan sonra, üstelik şampiyonun elinden tutmasına iki adım kalmışken, o nikah masasına bir başka takımı, bir başka damat adayını oturtmaz.

G.Saray’ın 21. şampiyonluğunun tamamlanması için son harfi koymak kaldı geriye. Akhisar deplasmanı puan kaybı ihtimalinin en yüksek olduğu maçtı Sarı-Kırmızılılar adına ve buradan alınan 3 puanla bana göre yüzde 99 şampiyon oldular.

Maçtan önceki hafta tartışılan iki konu vardı: 1- G.Saray’ın rakiplerinin konuştuğu: Akhisar, G.Saray’a yatar mı? 2- G.Saray taraftarlarının konuştuğu: Ali Palabıyık bizi yakar mı? Her ikisi de olmadı. Palabıyık, G.Saray aleyhine son derece hatalı bir penaltı düdüğü çaldı ama maçın genelinde ortadan çaldı.

G.Saray oyun gücüyle değil, bireysel performans ile bir deplasman 3 puanı aldı. Malatya’yı evlerinde yenerler. Göztepe maçında beraberlik yetmeyecek olsa hala ufak bir ‘acaba’ oluşturacak kötü bir deplasman oyunu vardı. Yine de Terim’in öğrencilerine 4 maçta 12 puan şampiyonluğu getirecek gibi görünüyor. Hep söylüyorum; Fatih Terim adına en zor şampiyonluk yürüyüşü bu sezonki. Hakikaten ‘Allah kerim Fatih Terim’ lafı gerçek oluyor.

Aydınus, F.Bahçe maçında art niyetliydi ve ligin kaderini etkileyecek inanılmaz yanlış düdükler çaldı. Ev sahibine maçı kazandırmak için her şeyi yaptı ve başarılı oldu. Ali Palayık da bazılarına göre bu ligin iyi hakemlerinden ama o da hakemliğin “H”sini bilmiyor. 31’de Seleznyov, Muslera’ya çarpıyor ve komik ötesi bir penaltı. Bu hakemlerle kalan 2 hafta nasıl bitecek bilemiyorum.

Ya Gomis’e ne demeli. Barlarda, partilerde, özel ev buluşmalarında gezdiğini biliyorum da bu kadar özensiz ve sorumsuzca yaşadığını tahmin etmiyordum. Yalandan koşular, yalandan göz yaşları ile G.Saray’a zarar veriyor. Bakalım, “Gomis kaçırsa da penaltı atmaya devam edecek” diyen Terim, bu inadında devam mı edecek? Muslera 54’te arka arkaya 2 topu inanılmaz reflekslerle kesmese G.Saray yine kazanamazdı.

Dün Linnes, Denayer, Donk, Serdar iyi mücadele ederken, sahanın yıldızları Muslera ve Rodrigues’di. Sonuç olarak hakemler adına utanç dolu hafta sonu yaşadık. Ve G.Saray bu galibiyetle 21. şampiyonluğunu yakaladı bana göre. G.Saray şampiyonluğu bırakmaz, hele Gomis kulübede oturursa çok daha rahat ve stressiz maçları bitirirler.

Galatasaray’ın en zor dönemde, en önemli maçları rahat geçmesini sağlayan, 18 dakikada maçı koparan, 3 dakikada maçın adamı olan Rodrigues yine devreye girdi ve Galatasaray adına ilk yarının kolay geçmesini sağladı. Rodrigues’in bu sene verdiği katkının benzerini Feghouli ve Belhanda verseydi, Galatasaray ligi çok erken bitirirdi.

İlk yarıda bulunan çabuk gollerin rahatlığıyla ikinci yarıya başlayan Galatasaray defansı, arkasına yapılan koşuları ve atılan topları seyredince golü ve pozisyonları yedi. Yaşananlar neredeyse Alanya deplasmanının tekrarı gibiydi.

Fatih hocanın değişiklikleri, etkisiz kalan oyuncuları almanın yanında takımın düşen temposuna da müdahaleydi. Sinan ve Yasin takımın savunmasına ve önde baskı yaparak rakibin rahat oyun kurmasına engel oldular. Gomis’in, kariyerinin en kötü maçını oynamış olması, Galatasaray adına maçın son bölümünün kabus gibi geçmesinin ana sebebiydi. Her şeye rağmen bütün sezon takımı domine eden adamın kötü oynama hakkı da var.

Galatasaray, emin adımlarla şampiyonluğa yürüyor. Dün gece zorlanmışlar gibi görünse de bazı Akhisarsporlu oyuncuların Galatasaray'ı rahatlattığı da bir gerçek. Galatasaray, ilk yarıda iyi kapandı, kaptığı toplarla da çok çabuk çıkmayı düşündü. Bunu da Feghouli ve Rodrigues'le başardı. İlk gol, tipik bir çabuk oyun eseri. Rodrigues'in koşusu, ona atılan pas ve topa hamle ile vuruşu, Galatasaray'a ilk golü getirdi

İkinci golden rahatsızım. Soldan Rodrigues aldı, karşısında Dany vardı. Adeta 'buyur geç' deyip Rodrigues'in gitmesini sağladı. Rodrigues de düzeltti ve golü yaptı. Dany'i yıllardır tanırız. Çok büyük stoper değildir ama çabuktur. Fakat ikinci golde Rodrigues'i bomboş bırakması inanılır gibi değil.

Geçen hafta penaltıyı kaçıran Bafetimbi Gomis'e yine penaltı attırmanın mantığı nedir? Karşılaşma o an 1-1 olsa, penaltıyı yine Gomis mi atardı? Bunlar hep soru işareti. Sonuçta Galatasaray, dev adımlarla ilerliyor ve sadece iki maçı kaldı üstelik bir de beraberlik hakları var. Bu şampiyonluk yarışında korkunç bir avantajdır.

Galatasaray önemli 3 puanı aldı. Feghouli ise ilk golün başarılı asistinin dışında sahada varlık gösteremedi. Gomis de çok düşük bir varlık gösterdi. İlk yarının flaş ismi Rodrigues, ikinci yarıda kayboldu. İleri uçtaki bu olumsuz tablo, Akhisar'ın hücumda devamlılık sağlamasına neden olurken, Galatasaray'ın da en az iki kişi daha az savunma yapmasına ve baskı yemesine sebep oldu.

Galatasaray, ilk 20 dakikada Rodrigues ile iki mükemmel gol buldu. Özellikle ilk golde Linnes-Feghouli-Rodrigues üçlüsünün çabuk düşünüp, çabuk paslaşması göz alıcıydı. Büyük takım, böyle bir skordan sonra oyunun hakimiyetini rakibe vermez. Ancak Galatasaraylı oyuncular, gereksiz bir rehavet içine girip 'maç bitti' psikolojisiyle laubali oynadılar.