Masalların sonsuza dek iyi sürdüğü söylenir. Bilirsiniz işte "gökten üç elma düştü" falan. Ve masal kitaplarının kapağı kapanır/kapatılır. Oysa kabuslar öyle midir? Uzar da uzar; tekrarlayanları bile vakidir. Laf aramızda, masallar da öyle söylendiği kadar uzun sürmez. Bir elma ısırığı süresi vardır. Kitap kapağı kapanır, masal biter. İspat mı? Kocaelispor.
Bu hafta sonu yürek burkan bir deja vu yaşadım: Kocaelispor - Ofspor maçındaydım. Evet, 13 Şubat 2011'deTFF 2. Lig Kırmızı Grup'ta izlediğim bu iki takımın mücadelesi aynı statta aynı armalarla 27 Kasım 2011'de tekrarlandı. Farklı tarafı sadece grubun "Beyaz" oluşu değildi.
Hepimiz değişmiştik...
Kocaeli'de stadın dörtte üçü kapatılmıştı mesela. Gişedeki görevliye cevabını bildiğim soruyu sordum; "Niye kapandı?" Görevli biraz umursamaz biraz da bezgince omuz silkti: "Kimse gelmiyor ki..."
Tek umursamayan o değildi işin acı tarafı. Alıştığımız "HODRİ MEYDAN" pankartı artık bu takımın mücadelesinde değil öz be öz imitasyonu Körfez'in maçlarında açılıyordu. Stada girdiğimde şaşırmadım, bir avuç insandık sadece; öyle ya çok olsak Kocaeli bu halde olur muydu?
Uzun lafın kısası, maç başladı. Rezalet bir yan hakemin skandal pozisyonlarını izlerken Ofspor sekizinci dakikada ofsayttan golünü attı. Beklenenin aksine Kocaeli sahaya hakimdi. Yirmi ikinci dakikada golü de attılar. İlk yarı sahayı tarumar eden gençlerin ikinci yarı kelimenin tam anlamıyla "pilleri bitti" ve elli bir, elli dokuz, yetmiş birinci dakikalarda gelen gollerle 4-1 mağlup ayrıldılar sahadan.
İki takım arasında gözle görülür fark yoktu. Sadece Ofspor bireysel olarak daha teknik oyunculardan kuruluydu ama takım havası yoktu. Girdikleri pozisyonları bitirmeyi bildiler. Kocaeli ise yaşları birbirine daha yakın oyunculardan kurulu oluşunun semeresini alarak -bilhassa ilk yarıda- tam bir takkım oyunu sergiledi. İleri hattın bencillikleri olmasa bir ihtimal maçı 3-3'e getirebilirlerdi. Olmadı!
13 Şubat 2011
Peki ya bu maçın gölgesi olduğu esas müsabakada ne olmuştu?
Ercan Agaçe, Gökhan Meral ve Onur Türk'ün attığı gollerle 3-0'a gelen maç seksen sekiz ve seksen dokuzuncu dakikalarda Ofspor'un bulduğu gollerle gerilmiş ve Serdar Topraktepe önderliğindeki futolcuların başarılı zaman geçirme taktiğiyle 3-2 bitmişti. O maçı maratondan izlemiştim ve takımın küme düşmesi matematiksel olarak olmasa da zihinsel olarak gerçekleşmiş gibiydi. Ancak o maçlara taraftar yine de geliyordu ve hatta mevzubahis maçtan sonra futbolcularla üçlü çekmişlerdi.
Ne değişmişti? Ne olmuştu da o masalın kapağı kapanmıştı?
Rüzgar tersten esmişti. Aradan geçen aylar sadece mevsimleri değil futbolcuları da koparmıştı İsmetpaşa Stadı'ndan. Ve onların yanı sıra taraftarı da...
Kimse kusura bakmasın da, bu takıma zor günlerinde destek çıkmayıp biraz belini doğrultunca prime boğan, Bank Asya'da şampiyonluk maçında bütün sene telefonlara çıkmasa da gelip kupayı statta kaldıran bir belediye başkanı; olmasa da olur.
Kulüpten bilet alamadığı için istifa çağrısı yapabilecek kadar alçalan taraftar güruhu; olmasa da olur.
Kocaelispor'u sadece kartvizitlerinde bir paragraf olarak sahiplenen yöneticiler; olmasa da olur.
Ama aklıma takılan iki hayati soru var bu deja vü'nün gidişatına dair...
Birincisi, "Ben artık Kocaelispor'a tek kuruş vermem çünkü oraya verdiğim paranın hesabını veremiyorum." diyen Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı ve zor günlerde elini cebine atmayan sözde kurnaz iş adamları acep Körfez FK'ye akıttıları, akıtacakları paranın hesabını nasıl verecek?
Amacın sadece ama sadece Kocaelispor ile özdeşleşen Sefa Sirmen'in izini silmek olduğunu çıkıp niye dillendirmiyorlar?
İkincisi, Kocaelispor'un kurtuluşunun Körfez FK'ye devşirilmesi olduğunu düşünen taraftarın gücü 1999 depremi sonrası sarsılan ama yıkılmayan; külllerinden doğan Kocaelispor'u yıkmaya yetecek mi?
Not: Deprem demişken bir haberi de paylaşalım. Depremle bizleri üzen Van için sevindirici bir gelişme oldu. Belediye Vanspor 2011-2012 Sezonu'nda maçlarını İstanbul'da oynayacak ve milli takım tesislerinde ağırlanacak. Benim şahsen dileğim, her iç saha maçını farklı bir ilçede oynamalarından yanadır. Batı ile doğuyu gerçek manadakaynaştırmanın bundan daha güzel bir yolu olabilir mi?
http://twitter.com/alper_kaya
Bu hafta sonu yürek burkan bir deja vu yaşadım: Kocaelispor - Ofspor maçındaydım. Evet, 13 Şubat 2011'deTFF 2. Lig Kırmızı Grup'ta izlediğim bu iki takımın mücadelesi aynı statta aynı armalarla 27 Kasım 2011'de tekrarlandı. Farklı tarafı sadece grubun "Beyaz" oluşu değildi.
Hepimiz değişmiştik...
Kocaeli'de stadın dörtte üçü kapatılmıştı mesela. Gişedeki görevliye cevabını bildiğim soruyu sordum; "Niye kapandı?" Görevli biraz umursamaz biraz da bezgince omuz silkti: "Kimse gelmiyor ki..."
Tek umursamayan o değildi işin acı tarafı. Alıştığımız "HODRİ MEYDAN" pankartı artık bu takımın mücadelesinde değil öz be öz imitasyonu Körfez'in maçlarında açılıyordu. Stada girdiğimde şaşırmadım, bir avuç insandık sadece; öyle ya çok olsak Kocaeli bu halde olur muydu?
Uzun lafın kısası, maç başladı. Rezalet bir yan hakemin skandal pozisyonlarını izlerken Ofspor sekizinci dakikada ofsayttan golünü attı. Beklenenin aksine Kocaeli sahaya hakimdi. Yirmi ikinci dakikada golü de attılar. İlk yarı sahayı tarumar eden gençlerin ikinci yarı kelimenin tam anlamıyla "pilleri bitti" ve elli bir, elli dokuz, yetmiş birinci dakikalarda gelen gollerle 4-1 mağlup ayrıldılar sahadan.
İki takım arasında gözle görülür fark yoktu. Sadece Ofspor bireysel olarak daha teknik oyunculardan kuruluydu ama takım havası yoktu. Girdikleri pozisyonları bitirmeyi bildiler. Kocaeli ise yaşları birbirine daha yakın oyunculardan kurulu oluşunun semeresini alarak -bilhassa ilk yarıda- tam bir takkım oyunu sergiledi. İleri hattın bencillikleri olmasa bir ihtimal maçı 3-3'e getirebilirlerdi. Olmadı!
13 Şubat 2011
Peki ya bu maçın gölgesi olduğu esas müsabakada ne olmuştu?
Ercan Agaçe, Gökhan Meral ve Onur Türk'ün attığı gollerle 3-0'a gelen maç seksen sekiz ve seksen dokuzuncu dakikalarda Ofspor'un bulduğu gollerle gerilmiş ve Serdar Topraktepe önderliğindeki futolcuların başarılı zaman geçirme taktiğiyle 3-2 bitmişti. O maçı maratondan izlemiştim ve takımın küme düşmesi matematiksel olarak olmasa da zihinsel olarak gerçekleşmiş gibiydi. Ancak o maçlara taraftar yine de geliyordu ve hatta mevzubahis maçtan sonra futbolcularla üçlü çekmişlerdi.
Ne değişmişti? Ne olmuştu da o masalın kapağı kapanmıştı?
Rüzgar tersten esmişti. Aradan geçen aylar sadece mevsimleri değil futbolcuları da koparmıştı İsmetpaşa Stadı'ndan. Ve onların yanı sıra taraftarı da...
Kimse kusura bakmasın da, bu takıma zor günlerinde destek çıkmayıp biraz belini doğrultunca prime boğan, Bank Asya'da şampiyonluk maçında bütün sene telefonlara çıkmasa da gelip kupayı statta kaldıran bir belediye başkanı; olmasa da olur.
Kulüpten bilet alamadığı için istifa çağrısı yapabilecek kadar alçalan taraftar güruhu; olmasa da olur.
Kocaelispor'u sadece kartvizitlerinde bir paragraf olarak sahiplenen yöneticiler; olmasa da olur.
Ama aklıma takılan iki hayati soru var bu deja vü'nün gidişatına dair...
Birincisi, "Ben artık Kocaelispor'a tek kuruş vermem çünkü oraya verdiğim paranın hesabını veremiyorum." diyen Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı ve zor günlerde elini cebine atmayan sözde kurnaz iş adamları acep Körfez FK'ye akıttıları, akıtacakları paranın hesabını nasıl verecek?
Amacın sadece ama sadece Kocaelispor ile özdeşleşen Sefa Sirmen'in izini silmek olduğunu çıkıp niye dillendirmiyorlar?
İkincisi, Kocaelispor'un kurtuluşunun Körfez FK'ye devşirilmesi olduğunu düşünen taraftarın gücü 1999 depremi sonrası sarsılan ama yıkılmayan; külllerinden doğan Kocaelispor'u yıkmaya yetecek mi?
Not: Deprem demişken bir haberi de paylaşalım. Depremle bizleri üzen Van için sevindirici bir gelişme oldu. Belediye Vanspor 2011-2012 Sezonu'nda maçlarını İstanbul'da oynayacak ve milli takım tesislerinde ağırlanacak. Benim şahsen dileğim, her iç saha maçını farklı bir ilçede oynamalarından yanadır. Batı ile doğuyu gerçek manadakaynaştırmanın bundan daha güzel bir yolu olabilir mi?
http://twitter.com/alper_kaya
