TAHİR KUM YAZIYOR...
twitter.com/mtahirkum
Çok duygu yüklüyüm, çoook... Çünkü yıllar önce benim kapı komşum şirin çocuk Saim kardeşim de orda o hainlerin kurşunlarına hedef olmuştu. O acıyı o yıkımı bilirim. Genç yaşta oğlunu kaybeden 17 yıldır şehit oğlu Saim'in askeri üniformasını bir gün olsun üzerinden çıkartmayan o Kadir babanın, O Nurten ananın neler yaşadığını çok iyi bilirim.
Bugün 17 yıl öncesi şehid cenazesi çıkmış o apartmanımızın o sokağımızın görüntüsü hâlâ gözümün önünde… Duygularım bu yüzden çok farklı.
Amacımız federasyonu üzmek, yaralamak değil… "Fırsat" bulup onları eleştirmek de değil. Tövbe... Bugün futbol ailesi olarak terör olayına karşı ne yapmak istiyoruz. Bizim amacımız ne? Amacımız teröre karşı millet olarak tek yumruk olduğumuz göstermek değil mi? Bu "bir" oluşumuzu, bu "tek yumruk" olduğumuzu dünyaya duyurmak, göstermek değil mi?
Artık sözün bittiği yere geldik… Bıçak kemiğe dayandı.
Bu kez tepkimiz ve birlikteliğimiz daha farklı olmalı. Örnek bir birliktelik örnek bir "milliyetçilik" göstermeliyiz. Bu; futbol federasyonu olarak, bir haftalığına maçları üç dakika başlatmakla gösterilecek basit bir şey değil, arkadaşlar… (bunu düşündüğünüz için de teşekkürler, yine de…)
Bu; kulüplerimizin, siyah forma ve kollara takılan siyah bantlarla olacak bir şey değil, arkadaşlar.
Yapacaksak bir şeyi, tam yapalım istiyorum. Adam gibi yapalım.
Tahir Kum olarak diyorum ki ;
Bu hafta sonu yetişmese de hafta içi oynanacak olan Süper Lig maçlarında kulüpler olarak takım formalarımızı tesislerimizde bırakalım… Onları üzerimizden çıkartıp yerine bir maçlığına da olsa bu hafta müsabakalara ay – yıldızlı "milli forma" altında çıkalım. Takımlarımızı bu müsabakalara, birini beyaz, diğerini kırmız olan milli formayla çıkaralım…
Ne dersiniz ?
Ne olur, bir haftalığına sarı-lacivretli, siyah-beyazı, sarı – kırmızıyı ve diğer renkleri kenara itsek onlar yerine hepimiz ay-yıldız altında "TEK RENK" olsak?
Düşünebiliyor musunuz, 18 takımda "milli forma altında tek yürek" olduğunu? Bunun ne sakıncası olabilir? Aksine o 42 bin bayanın izlediği maçtan kat ve kat fazla dünya medyasında ses getirir, öyle değil mi?
Bir taraftan hayal ediyorum böyle bir görüntüyü (sizler de bir hayal edin) … Çıkış tünelinden el ele tutarak "tek bir takım" gibi ay-yıldızlı formalarla sahaya çıkan iki rakip takım… İç içe girerek birbirleriyle sarılarak okunan bir istiklal marşı… Ve sadece TÜRKİYE, TÜRKİYE diye inleyen statlar.
Hani bunu yapamıyorsak, bari o zaman taraftarlar olarak daha organize daha dikkat çekici bir şey yapalım… Geçelim bu iki çift TÜRKİYE tezahuratını, iki TÜRK BAYRAĞI sallamayı…
Tribünlerimizi bir maçlığına da olsa takım renklerimizden arındıralım. Takım flamalarımızı, bayraklarımızı, kaşkollarımızı, formalarımızı evimize bırakıp bir maçlığına takımımızın maçına ay-yıldızlı renklerle, bayraklarla gelelim…
… Ve kulüplerimiz… Şehitlerimiz anısına onlar için hiç olmazsa tişörtler, formalar, kaşkollar yapalım ve onları satarak elde ettiğimiz gelirleri de o şehit ailelere bağışlayalım.
Yani kısaca radikal bir şeyler yapalım istiyorum.
Çünkü acımız bu kez çok büyük ve çok farklı.
Bırakalım o klasik ve banel "tek yumruk" olma eylemlerini.
Futbol dünyası olarak eylemimiz örnek olsun. Eylemi, EYLEM gibi yapalım.
Valla ben bu konuda bir şeyler olacağını şimdiden düşünüyorum. Beni bu düşünceye ve yazıyı yazmaya iten de sabah twitter hesabımdan paylaştığım bu önerime karşı aldığım reaksiyon oldu. Çok olumlu tepki aldım. Özellikle meslektaşlarımdan...
Dediğim gibi o acı haberi duyduğumdan bu yana kalem oynatacak ve tuşa basacak hal kalmamıştı bende. Ama sevgili meslektaşım ve değerli futbol adamı İlker Duralı Lig Radyo'dan bu öneriyi seslendirmemi isteyince biraz olsun kendime geldim. Bu olay sadece tvitimde kalsın istemedim.
Ne oluur, ne oluur. Bakarsınız bu terör lanetine karşı bir çoklarına göre futbol ailesi olarak "basit kalan" bu eylem planlarını bir kez daha yetkililer gözden geçirir, bu işi daha gerçekçi boyutlara taşır.
Belki biz de buna vesile oluruz.
twitter.com/mtahirkum
Çok duygu yüklüyüm, çoook... Çünkü yıllar önce benim kapı komşum şirin çocuk Saim kardeşim de orda o hainlerin kurşunlarına hedef olmuştu. O acıyı o yıkımı bilirim. Genç yaşta oğlunu kaybeden 17 yıldır şehit oğlu Saim'in askeri üniformasını bir gün olsun üzerinden çıkartmayan o Kadir babanın, O Nurten ananın neler yaşadığını çok iyi bilirim.
Bugün 17 yıl öncesi şehid cenazesi çıkmış o apartmanımızın o sokağımızın görüntüsü hâlâ gözümün önünde… Duygularım bu yüzden çok farklı.
Amacımız federasyonu üzmek, yaralamak değil… "Fırsat" bulup onları eleştirmek de değil. Tövbe... Bugün futbol ailesi olarak terör olayına karşı ne yapmak istiyoruz. Bizim amacımız ne? Amacımız teröre karşı millet olarak tek yumruk olduğumuz göstermek değil mi? Bu "bir" oluşumuzu, bu "tek yumruk" olduğumuzu dünyaya duyurmak, göstermek değil mi?
Artık sözün bittiği yere geldik… Bıçak kemiğe dayandı.
Bu kez tepkimiz ve birlikteliğimiz daha farklı olmalı. Örnek bir birliktelik örnek bir "milliyetçilik" göstermeliyiz. Bu; futbol federasyonu olarak, bir haftalığına maçları üç dakika başlatmakla gösterilecek basit bir şey değil, arkadaşlar… (bunu düşündüğünüz için de teşekkürler, yine de…)
Bu; kulüplerimizin, siyah forma ve kollara takılan siyah bantlarla olacak bir şey değil, arkadaşlar.
Yapacaksak bir şeyi, tam yapalım istiyorum. Adam gibi yapalım.
Tahir Kum olarak diyorum ki ;
Bu hafta sonu yetişmese de hafta içi oynanacak olan Süper Lig maçlarında kulüpler olarak takım formalarımızı tesislerimizde bırakalım… Onları üzerimizden çıkartıp yerine bir maçlığına da olsa bu hafta müsabakalara ay – yıldızlı "milli forma" altında çıkalım. Takımlarımızı bu müsabakalara, birini beyaz, diğerini kırmız olan milli formayla çıkaralım…
Ne dersiniz ?
Ne olur, bir haftalığına sarı-lacivretli, siyah-beyazı, sarı – kırmızıyı ve diğer renkleri kenara itsek onlar yerine hepimiz ay-yıldız altında "TEK RENK" olsak?
Düşünebiliyor musunuz, 18 takımda "milli forma altında tek yürek" olduğunu? Bunun ne sakıncası olabilir? Aksine o 42 bin bayanın izlediği maçtan kat ve kat fazla dünya medyasında ses getirir, öyle değil mi?
Bir taraftan hayal ediyorum böyle bir görüntüyü (sizler de bir hayal edin) … Çıkış tünelinden el ele tutarak "tek bir takım" gibi ay-yıldızlı formalarla sahaya çıkan iki rakip takım… İç içe girerek birbirleriyle sarılarak okunan bir istiklal marşı… Ve sadece TÜRKİYE, TÜRKİYE diye inleyen statlar.
Hani bunu yapamıyorsak, bari o zaman taraftarlar olarak daha organize daha dikkat çekici bir şey yapalım… Geçelim bu iki çift TÜRKİYE tezahuratını, iki TÜRK BAYRAĞI sallamayı…
Tribünlerimizi bir maçlığına da olsa takım renklerimizden arındıralım. Takım flamalarımızı, bayraklarımızı, kaşkollarımızı, formalarımızı evimize bırakıp bir maçlığına takımımızın maçına ay-yıldızlı renklerle, bayraklarla gelelim…
… Ve kulüplerimiz… Şehitlerimiz anısına onlar için hiç olmazsa tişörtler, formalar, kaşkollar yapalım ve onları satarak elde ettiğimiz gelirleri de o şehit ailelere bağışlayalım.
Yani kısaca radikal bir şeyler yapalım istiyorum.
Çünkü acımız bu kez çok büyük ve çok farklı.
Bırakalım o klasik ve banel "tek yumruk" olma eylemlerini.
Futbol dünyası olarak eylemimiz örnek olsun. Eylemi, EYLEM gibi yapalım.
Valla ben bu konuda bir şeyler olacağını şimdiden düşünüyorum. Beni bu düşünceye ve yazıyı yazmaya iten de sabah twitter hesabımdan paylaştığım bu önerime karşı aldığım reaksiyon oldu. Çok olumlu tepki aldım. Özellikle meslektaşlarımdan...
Dediğim gibi o acı haberi duyduğumdan bu yana kalem oynatacak ve tuşa basacak hal kalmamıştı bende. Ama sevgili meslektaşım ve değerli futbol adamı İlker Duralı Lig Radyo'dan bu öneriyi seslendirmemi isteyince biraz olsun kendime geldim. Bu olay sadece tvitimde kalsın istemedim.
Ne oluur, ne oluur. Bakarsınız bu terör lanetine karşı bir çoklarına göre futbol ailesi olarak "basit kalan" bu eylem planlarını bir kez daha yetkililer gözden geçirir, bu işi daha gerçekçi boyutlara taşır.
Belki biz de buna vesile oluruz.
