SPORX ÖZEL RÖPORTAJ -
-- HAKAN CELEP --
2001 draftında 12. sıradan seçildikten sonra Seattle Supersonics, Los Angeles Clippers, Los Angeles Lakers, Charlotte Bobcats, Golden State Warriors, Atlanta Hawks ve Chicago Bulls formaları giyen Sırp forvet Vladimir Radmanovic, İstanbul'da Sporx'ten Hakan Celep'in sorularını yanıtladı.
O, efsanevi NBA koçu Phil Jackson'ın "Uzaylı küçük çocuğu" ya da "En sevdiği Marslı"...
Bir NBA oyuncusu olmak için gerekenlerden, Kobe Bryant'a, Ivkovic ve Obradovic'ten İbrahim Kutluay'a, Nemanja Bjelica'ya kadar geniş bir yelpazedeki sorularımıza Vladimir Radmanovic'in verdiği yanıtlar şöyle:
Askerlikle ilgili bir aileden geliyorsun. Askerliğin aile içine de getirdiği bir disiplin olur. Bu bir basketbolcu olmana, NBA'e kadar yükselmene yardımcı oldu mu?
"Babam askerdi ama her zaman kendi özgürlüğüne düşkün bir çocuktum. Ne istersem onu yapardım. Okula giderken basketbol da oynardım. Babamsa üniversiteye gitmemi istedi. Basketbol oynamamı istemedi. Spor yapmama karşıydı. Çocukken, profesyonel olmak için oynamazdım. Sadece keyif alırdım."
"İBRAHİM'İN KALİTESİ BİLİNİYORDU AMA..."
Kızılyıldız gibi Avrupa'nın en önemli altyapılarından birinde yetiştin. NBA'e kadar yükselmek için böyle altyapılarda basketbol bilgisini alman bir şart mı, yoksa iş oyuncuda mı bitiyor?
"Birçok farklı faktörün biraraya gelmesi gerekiyor. Çok fazla yetenekli oyuncu vardı ben küçükken fakat bir sonraki seviyeye gelemediler. Ne kadar yükseleceğiniz, ne kadar kendinizden vereceğiniz, ne kadar vermeye hazır olduğunuzla, ne kadar yüzde yüzünüzü verdiğinizle alakalı."
2001'de 12. sıradan seçildin. Yüksek sıra, yüksek beklentiler. 2 sezonda ortalama 23 dk aldın. O dönemde birçok Avrupalı oyuncu süre bulamıyordu. Jasikevicius, Macijauskas, Spanoulis, İbrahim Kutluay vs. Avrupalılar hakkında önyargılar varken nasıl bu kadar süre bulabildin, beklentilerle, baskıyla nasıl başa çıktın?
"Seçildiğim sıra önemliydi. Birçok önemli oyuncu, bu kadar yüksek sıradan seçilmeden geliyordu. Süre bulamıyordu. Ya da oyunları yeterince tanınmıyordu. Pozisyonlarında büyük oyuncular vardı. Mesela, Darko Milicic. 2'inci sıradan seçildi. Çok yetenekliydi ama Detroit'te onun pozisyonunda 3-4 iyi oyuncu vardı. Süre bulmakta güçlük çekiyordu. Yeteneğini geliştiremedi. İbrahim Kutluay mesela. Ben Seattle'dayken o da gelmişti. Geldiğinde yaşı vardı. Seattle, İbrahim'in kalitesini biliyordu ama nasıl bir rol vereceklerini bilemiyorlardı. Çünkü, o güne kadar takımının hep yıldızıydı. Sonuç olarak, birçok faktör var."
"TAKIM SAHİBİ YÜZÜNDEN DÜŞTÜK"
2003/04 kariyerinin patlama yılıydı. En çok gelişme gösteren oyuncu ödülünün favorilerinden biriydin. Beşki de tüm kariyerinin en iyi sezonu. Sonra senin Seattle'daki performansın düşüşe geçti, aynı dönemde Seattle'da bir anda düşüşe geçti. İşler neden kötüye gitti, neler sebep oldu?
"Asıl sebep takım sahibiydi. Takımın başka bir şehre gideceği söylentileri vardı. İyi oyuncular vardı ama takas söylentileri de döndü. Tüm atmosfer bir anda öldü. Takım kimyamız bitti. Tüm iyi oyuncuların kafaları karıştı. Herkes iyi bir yere gitmek istiyordu. Benim kariyerim de bundan ötürü durakladı. Seattle'da mı kalmalıydım, başka bir yere mi gitmeliydim, kafam karışıktı. Dakikalarım giderek azaldı bu yüzden."
"TÜM GÖREVİMİZ KOBE'NİN İŞİNİ KOLAYLAŞTIRMAKTI"
Los Angeles Lakers'a gittiğinde Phil Jackson ona bugünün 4 numaralarına benzer bir rol verdi, daha o günden. O gün bir 4 numara olarak sana verdiği rolle, bugünün 4 numaraları Bjelica, Mirotic gibi 4 numaraların rolleri arasında ne gibi benzerlikler veya farklılıklar vardı?
"Seattle'da da şut atan, hücumda spacing yapan biriydim. Los Angeles'ta da böyleydim. Ancak, Los Angeles Lakers'ta asıl konu Kobe Bryant'a hücumda boşluklar açmaktı. Dakikalarım ve şutlarım biraz sınırlıydı. Tüm olay, Kobe'ye yardımcı olmak ve şampiyonluk kazanmaktı. Kobe dışında herkesin sınırları vardı işin doğrusu. Ribauntlar alıyordum. Benim Lakers'taki asıl rolüm buydu. Bundan ötürü de mutluydum."
"10 YIL SONRA LİGE GİRMİŞ OLSAYDIM..."
Bugün %40'la üçlük atan, ribaunt alabilen her forvet büyük kontratlar alıyor. O dönemse senin gibi power forvetler değil, Zach Randolph gibi pota altı oyunların sahip olanlar daha değerliydi. Bugünse Zach Randolph gibi 4 numaralar çok nadir bulunuyor. Hiç lige 5-10 sene sonra girmiş olsaydım, şunlar farklı olur diyor musun?
"Bu metaforik bir soru. 10 yıl sonra lige girmiş olsaydım, daha fazla dakika alabilirdim. Belki de daha az bilemezsin. Koçun kim, oyun tarzınız ne, sana ne roller veriliyor, oyun sisteminiz nasıl bunlar da çok etkili."
"KOBE, SAHADA KENDİSİ GİBİYDİ"
Los Angeles Lakers demişken, Kobe'nin saha içinde nasıl olduğunu biliyoruz. Tüm kariyerini izledik. Fakat, soyunma odasında, antrenmanlarda, molalarda nasıl bir oyuncuydu? Nasıl bir insandı?
"Kobe Bryant, basketbol tarihinin en iyi oyuncularından biriydi. Kobe'ye hiç basketbolcu kimliğinin dışında bakmadım. Orada işimizi yapıyorduk. Gerçekten nasıl biriydi, belki diğerlerinden daha iyiydi veya kötüydü. En iyi basketbolcularla oynamaya çalışırsınız, en iyi insanlar olup olmadığıyla ilgilenmezsiniz. Bunu ailesi veya ona daha yakın olanlar daha iyi bilir. Biz orada birlikte iş yapan insanlardık. Ona yardım etmeye çalışıyorduk. İnsanları yargılamak, haklarında yorum yapmak kolaydır. Her zaman sahne ışıkları altındadırlar. Onun durumundan bakmak lazım olaylara. Michael Jordan da böyledir. Kendisi gibi olmaya çalışırdı sahada da."
"SADECE 1 TANE KOBE VAR,
İSTESENİZ DE KOBE OLAMAZSINIZ"
Kobe, yazın tatil günlerinde dahi sabah 5-7 şut idmanları yapan bir oyuncuymuş. Dwyane Wade gibi bir süperstar bile "Tembel olduğumu Kobe'ye bakınca anladım" diyor. Yetenekli olmanın yanında, Kobe gibi olabilmek için böyle bir adanmışlık mı gerekiyor?
"Birçok yetenekli oyuncu ile beraber oynadım, çocukken, altyapılarda. Çok azı çalışıp bir sonraki seviyeye geçmek için hazırdı. Basketbolda bir şeyler başarabilmek için bile adanmışlık gerekiyor. Kobe gibi olabilmek çok çok zor. Tüm tarihte onun gibi çok azı var. Jenerasyonunuzda Kobe gibi birkaç oyuncu oluyor. Diğer tüm oyuncular olabildikleri kadar iyi olmaya çalışıyor. Kobe muhteşem bir oyuncuydu. Birçok yeteneği vardı. Kobe gibi olabilmek için pek çok şeyin sizde olması gerekiyor. Çalışma ahlakı, profesyonel seviyede olabilmeniz gerekli bir şart zaten. Küçük detaylar geriye kalıyor, kimsiniz, mentaliteniz ne, fiziğiniz, atletizminiz neleri yapmanıza izin veriyor. İsteseniz de Kobe gibi olamazsınız. Sadece 1 tane Kobe var."
"AVRUPA'YA DÖNÜP PARA KAZANMAK KOLAYDI"
33 yaşında basketbolu bıraktın. Neden Avrupa'ya dönmedin? Tam da senin gibi strech forvetlerin dönemi bşaşlamıştı. Önemli kontratlar, önemli roller alabilirdin. NBA'den Avrupa'ya dönüp çöken yıldızlar gibi mi olmak istemedin?
"Dönüp, para kazanmak kolay olandı. Fakat, bedenim istediğim, alıştığım gibi performans göstermeme izin vermiyordu Sırt ağrılarım vardı. Bazı sabahlar ayakkabımı bağlayabilmek bile ağrı veriyordu."
OBRADOVIC İLE NEDEN OLMADI?
Sırbistan, 2001'de İstanbul'da Türkiye'yi yenip şampiyon oldu. Svetislav Pesic'in başında olduğu, 2002'de senin de dahil olduğun kadroyla ABD'de, Indianapolis'te Dünya şampiyonu oldu. 2003 ve 2004'te Zeljko Obradovic ile, belki de Pesic'e göre daha iyi bir antrenörle, beklentileri karşılayamadınız. Neler ters gitti, neden beklentilerin uzağında kaldınız?
"Herkesin farklı stilleri vardı. Veteran oyuncular çok fazla başarı kazanmışlardı. Yeni oyuncular vardı. Onların bir tarzları vardı. Veteranlar, artık eskisi gibi, alıştıkları gibi oynayamıyordu. Yeni jenerasyon tam olarak eski jenerasyonla uyuşamadı. Büyük beklentiler de vardı. Medya, Sırbistan'da insanlar beklenti içindeydi. Sonra her şey negatif olmaya başladı. Ayrıca, yazın gelip 3 ay daha fazla çalışmak bile büyük bir yorgunluktu. İnsanlar, elinden geldiğince ülken için oynamanı yeterince takdir etmiyorlardı bile. Sırbistan'daki yeni jenerasyon ise başarılı olmaya başladı. Umarım, insanların beklentilerini her zaman yerine getirirler"
"EUROLEAGUE'DEKİ SİSTEM BİRAZ GARİP"
Dusan Ivkovic ve Zeljko Obradovic gibi efsanevi Sırp koçlar, Türkiye'nin en kaliteli 2 kadrosunu yönetiyor. Sence, Euroleague'i kazanabilirler mi?
"Başarının bir garantisi yoktur. En iyi koçu getirir, en iyi kadroyu kurarsınız, herkes sağlıklı bir şekilde bir aradadır. Başarı için, kazanmak için pek çok şey bir araya gelmelidir. Ancak, kazanamayabilirsiniz. Fakat, Eurolegue'deki Final Four sistemi biraz garip. Tek bir maç kaybederseniz, şampiyonluğu kaybediyorsunuz. Bu durumda şans da yanınızda olmalı. NBA'de 5 veya 7 maçlık serilerde en iyi ortaya çıkıyor. 1 maç kaybederseniz, bir sonrakinde kazanırsınız. Tekrar karşılaşma şansınız var. Fakat, Euroleague'de tek bir gece kötüyseniz tüm seezon bitiyor."
"BJELICA ÇOK İYİ OLACAK"
Senin gibi Kızılyıldız'dan çıkan bir başka forvet Nemanja Bjelica da NBA'e gitti. Takip ediyor musun, sence ne kadar başarılı olur?
"Evet, ediyorum. Bence çok iyi olacak. Biraz geç kaldı lige girmek için. 6-7 yıl daha NBA'de olur bence, sağlığı da izin verirse en yüksek seviyede yer alabilir. Umarım, NBA'de uzun bir kariyere sahip olur."
Yasal Uyarı: Bu haber kaynak gösterilmeden kullanılamaz. -- HAKAN CELEP --
2001 draftında 12. sıradan seçildikten sonra Seattle Supersonics, Los Angeles Clippers, Los Angeles Lakers, Charlotte Bobcats, Golden State Warriors, Atlanta Hawks ve Chicago Bulls formaları giyen Sırp forvet Vladimir Radmanovic, İstanbul'da Sporx'ten Hakan Celep'in sorularını yanıtladı.
O, efsanevi NBA koçu Phil Jackson'ın "Uzaylı küçük çocuğu" ya da "En sevdiği Marslı"...
Bir NBA oyuncusu olmak için gerekenlerden, Kobe Bryant'a, Ivkovic ve Obradovic'ten İbrahim Kutluay'a, Nemanja Bjelica'ya kadar geniş bir yelpazedeki sorularımıza Vladimir Radmanovic'in verdiği yanıtlar şöyle:
Askerlikle ilgili bir aileden geliyorsun. Askerliğin aile içine de getirdiği bir disiplin olur. Bu bir basketbolcu olmana, NBA'e kadar yükselmene yardımcı oldu mu?
"Babam askerdi ama her zaman kendi özgürlüğüne düşkün bir çocuktum. Ne istersem onu yapardım. Okula giderken basketbol da oynardım. Babamsa üniversiteye gitmemi istedi. Basketbol oynamamı istemedi. Spor yapmama karşıydı. Çocukken, profesyonel olmak için oynamazdım. Sadece keyif alırdım."
"İBRAHİM'İN KALİTESİ BİLİNİYORDU AMA..."
Kızılyıldız gibi Avrupa'nın en önemli altyapılarından birinde yetiştin. NBA'e kadar yükselmek için böyle altyapılarda basketbol bilgisini alman bir şart mı, yoksa iş oyuncuda mı bitiyor?
"Birçok farklı faktörün biraraya gelmesi gerekiyor. Çok fazla yetenekli oyuncu vardı ben küçükken fakat bir sonraki seviyeye gelemediler. Ne kadar yükseleceğiniz, ne kadar kendinizden vereceğiniz, ne kadar vermeye hazır olduğunuzla, ne kadar yüzde yüzünüzü verdiğinizle alakalı."
2001'de 12. sıradan seçildin. Yüksek sıra, yüksek beklentiler. 2 sezonda ortalama 23 dk aldın. O dönemde birçok Avrupalı oyuncu süre bulamıyordu. Jasikevicius, Macijauskas, Spanoulis, İbrahim Kutluay vs. Avrupalılar hakkında önyargılar varken nasıl bu kadar süre bulabildin, beklentilerle, baskıyla nasıl başa çıktın?
"Seçildiğim sıra önemliydi. Birçok önemli oyuncu, bu kadar yüksek sıradan seçilmeden geliyordu. Süre bulamıyordu. Ya da oyunları yeterince tanınmıyordu. Pozisyonlarında büyük oyuncular vardı. Mesela, Darko Milicic. 2'inci sıradan seçildi. Çok yetenekliydi ama Detroit'te onun pozisyonunda 3-4 iyi oyuncu vardı. Süre bulmakta güçlük çekiyordu. Yeteneğini geliştiremedi. İbrahim Kutluay mesela. Ben Seattle'dayken o da gelmişti. Geldiğinde yaşı vardı. Seattle, İbrahim'in kalitesini biliyordu ama nasıl bir rol vereceklerini bilemiyorlardı. Çünkü, o güne kadar takımının hep yıldızıydı. Sonuç olarak, birçok faktör var."
"TAKIM SAHİBİ YÜZÜNDEN DÜŞTÜK"
2003/04 kariyerinin patlama yılıydı. En çok gelişme gösteren oyuncu ödülünün favorilerinden biriydin. Beşki de tüm kariyerinin en iyi sezonu. Sonra senin Seattle'daki performansın düşüşe geçti, aynı dönemde Seattle'da bir anda düşüşe geçti. İşler neden kötüye gitti, neler sebep oldu?
"Asıl sebep takım sahibiydi. Takımın başka bir şehre gideceği söylentileri vardı. İyi oyuncular vardı ama takas söylentileri de döndü. Tüm atmosfer bir anda öldü. Takım kimyamız bitti. Tüm iyi oyuncuların kafaları karıştı. Herkes iyi bir yere gitmek istiyordu. Benim kariyerim de bundan ötürü durakladı. Seattle'da mı kalmalıydım, başka bir yere mi gitmeliydim, kafam karışıktı. Dakikalarım giderek azaldı bu yüzden."
"TÜM GÖREVİMİZ KOBE'NİN İŞİNİ KOLAYLAŞTIRMAKTI"
Los Angeles Lakers'a gittiğinde Phil Jackson ona bugünün 4 numaralarına benzer bir rol verdi, daha o günden. O gün bir 4 numara olarak sana verdiği rolle, bugünün 4 numaraları Bjelica, Mirotic gibi 4 numaraların rolleri arasında ne gibi benzerlikler veya farklılıklar vardı?
"Seattle'da da şut atan, hücumda spacing yapan biriydim. Los Angeles'ta da böyleydim. Ancak, Los Angeles Lakers'ta asıl konu Kobe Bryant'a hücumda boşluklar açmaktı. Dakikalarım ve şutlarım biraz sınırlıydı. Tüm olay, Kobe'ye yardımcı olmak ve şampiyonluk kazanmaktı. Kobe dışında herkesin sınırları vardı işin doğrusu. Ribauntlar alıyordum. Benim Lakers'taki asıl rolüm buydu. Bundan ötürü de mutluydum."
"10 YIL SONRA LİGE GİRMİŞ OLSAYDIM..."
Bugün %40'la üçlük atan, ribaunt alabilen her forvet büyük kontratlar alıyor. O dönemse senin gibi power forvetler değil, Zach Randolph gibi pota altı oyunların sahip olanlar daha değerliydi. Bugünse Zach Randolph gibi 4 numaralar çok nadir bulunuyor. Hiç lige 5-10 sene sonra girmiş olsaydım, şunlar farklı olur diyor musun?
"Bu metaforik bir soru. 10 yıl sonra lige girmiş olsaydım, daha fazla dakika alabilirdim. Belki de daha az bilemezsin. Koçun kim, oyun tarzınız ne, sana ne roller veriliyor, oyun sisteminiz nasıl bunlar da çok etkili."
"KOBE, SAHADA KENDİSİ GİBİYDİ"
Los Angeles Lakers demişken, Kobe'nin saha içinde nasıl olduğunu biliyoruz. Tüm kariyerini izledik. Fakat, soyunma odasında, antrenmanlarda, molalarda nasıl bir oyuncuydu? Nasıl bir insandı?
"Kobe Bryant, basketbol tarihinin en iyi oyuncularından biriydi. Kobe'ye hiç basketbolcu kimliğinin dışında bakmadım. Orada işimizi yapıyorduk. Gerçekten nasıl biriydi, belki diğerlerinden daha iyiydi veya kötüydü. En iyi basketbolcularla oynamaya çalışırsınız, en iyi insanlar olup olmadığıyla ilgilenmezsiniz. Bunu ailesi veya ona daha yakın olanlar daha iyi bilir. Biz orada birlikte iş yapan insanlardık. Ona yardım etmeye çalışıyorduk. İnsanları yargılamak, haklarında yorum yapmak kolaydır. Her zaman sahne ışıkları altındadırlar. Onun durumundan bakmak lazım olaylara. Michael Jordan da böyledir. Kendisi gibi olmaya çalışırdı sahada da."
"SADECE 1 TANE KOBE VAR,
İSTESENİZ DE KOBE OLAMAZSINIZ"
Kobe, yazın tatil günlerinde dahi sabah 5-7 şut idmanları yapan bir oyuncuymuş. Dwyane Wade gibi bir süperstar bile "Tembel olduğumu Kobe'ye bakınca anladım" diyor. Yetenekli olmanın yanında, Kobe gibi olabilmek için böyle bir adanmışlık mı gerekiyor?
"Birçok yetenekli oyuncu ile beraber oynadım, çocukken, altyapılarda. Çok azı çalışıp bir sonraki seviyeye geçmek için hazırdı. Basketbolda bir şeyler başarabilmek için bile adanmışlık gerekiyor. Kobe gibi olabilmek çok çok zor. Tüm tarihte onun gibi çok azı var. Jenerasyonunuzda Kobe gibi birkaç oyuncu oluyor. Diğer tüm oyuncular olabildikleri kadar iyi olmaya çalışıyor. Kobe muhteşem bir oyuncuydu. Birçok yeteneği vardı. Kobe gibi olabilmek için pek çok şeyin sizde olması gerekiyor. Çalışma ahlakı, profesyonel seviyede olabilmeniz gerekli bir şart zaten. Küçük detaylar geriye kalıyor, kimsiniz, mentaliteniz ne, fiziğiniz, atletizminiz neleri yapmanıza izin veriyor. İsteseniz de Kobe gibi olamazsınız. Sadece 1 tane Kobe var."
"AVRUPA'YA DÖNÜP PARA KAZANMAK KOLAYDI"
33 yaşında basketbolu bıraktın. Neden Avrupa'ya dönmedin? Tam da senin gibi strech forvetlerin dönemi bşaşlamıştı. Önemli kontratlar, önemli roller alabilirdin. NBA'den Avrupa'ya dönüp çöken yıldızlar gibi mi olmak istemedin?
"Dönüp, para kazanmak kolay olandı. Fakat, bedenim istediğim, alıştığım gibi performans göstermeme izin vermiyordu Sırt ağrılarım vardı. Bazı sabahlar ayakkabımı bağlayabilmek bile ağrı veriyordu."
OBRADOVIC İLE NEDEN OLMADI?
Sırbistan, 2001'de İstanbul'da Türkiye'yi yenip şampiyon oldu. Svetislav Pesic'in başında olduğu, 2002'de senin de dahil olduğun kadroyla ABD'de, Indianapolis'te Dünya şampiyonu oldu. 2003 ve 2004'te Zeljko Obradovic ile, belki de Pesic'e göre daha iyi bir antrenörle, beklentileri karşılayamadınız. Neler ters gitti, neden beklentilerin uzağında kaldınız?
"Herkesin farklı stilleri vardı. Veteran oyuncular çok fazla başarı kazanmışlardı. Yeni oyuncular vardı. Onların bir tarzları vardı. Veteranlar, artık eskisi gibi, alıştıkları gibi oynayamıyordu. Yeni jenerasyon tam olarak eski jenerasyonla uyuşamadı. Büyük beklentiler de vardı. Medya, Sırbistan'da insanlar beklenti içindeydi. Sonra her şey negatif olmaya başladı. Ayrıca, yazın gelip 3 ay daha fazla çalışmak bile büyük bir yorgunluktu. İnsanlar, elinden geldiğince ülken için oynamanı yeterince takdir etmiyorlardı bile. Sırbistan'daki yeni jenerasyon ise başarılı olmaya başladı. Umarım, insanların beklentilerini her zaman yerine getirirler"
"EUROLEAGUE'DEKİ SİSTEM BİRAZ GARİP"
Dusan Ivkovic ve Zeljko Obradovic gibi efsanevi Sırp koçlar, Türkiye'nin en kaliteli 2 kadrosunu yönetiyor. Sence, Euroleague'i kazanabilirler mi?
"Başarının bir garantisi yoktur. En iyi koçu getirir, en iyi kadroyu kurarsınız, herkes sağlıklı bir şekilde bir aradadır. Başarı için, kazanmak için pek çok şey bir araya gelmelidir. Ancak, kazanamayabilirsiniz. Fakat, Eurolegue'deki Final Four sistemi biraz garip. Tek bir maç kaybederseniz, şampiyonluğu kaybediyorsunuz. Bu durumda şans da yanınızda olmalı. NBA'de 5 veya 7 maçlık serilerde en iyi ortaya çıkıyor. 1 maç kaybederseniz, bir sonrakinde kazanırsınız. Tekrar karşılaşma şansınız var. Fakat, Euroleague'de tek bir gece kötüyseniz tüm seezon bitiyor."
"BJELICA ÇOK İYİ OLACAK"
Senin gibi Kızılyıldız'dan çıkan bir başka forvet Nemanja Bjelica da NBA'e gitti. Takip ediyor musun, sence ne kadar başarılı olur?
"Evet, ediyorum. Bence çok iyi olacak. Biraz geç kaldı lige girmek için. 6-7 yıl daha NBA'de olur bence, sağlığı da izin verirse en yüksek seviyede yer alabilir. Umarım, NBA'de uzun bir kariyere sahip olur."
